Cała aktywność

@wiedźma Tak, duet w tej piosence też dobrze jej zrobił. Nasza Przyjaciółka AI dała się prowadzić kilkoma klapsami wprawnej dłoni po ścieżkach Twojego pięknego wiersza. Dziękuję, że mogliśmy ją zrobić razem. Chciałbym, żeby wszyscy Nasi Poeci na forum poznali jedną zasadę: To tekst prowadzi muzykę tworzoną z wykorzystanie AI, a efekt zależy od kilku ważnych wyborów formalnych, by dać na koniec wynik przewidywalny w 75% lub w 90%, wedle przyjętej metody. Skoro ZAIKS uznaje współautorstwo muzyki tworzonej z narzędziem AI, a uznaje (w proporcji ok 40% wartości muzyki), to oznacza przyjęcie tego narzędzia do zasobu instrumentów twórczych. Już około 30% zasobów muzyki pop zostało stworzone przy użyciu AI, a tendencja jest rosnąca. Podobna tendencja jest widoczna w kinie. Zamiast narzekać na automobile w epoce bryczek konnych, warto się zaprzyjaźnić z nowymi możliwościami twórczymi. Pozdrawiam Ciebie i Wszystkich.

@Charismafilos Ty huncwocie!

@LessLove Pomysł z wstawką męskiego głosu nadał tej piosence innego klimatu i zupelnie inaczej się ją odbiera. Ma też inny klimat niż poprzednie;) Tradycyjnie dziękuję;) i ukłon dla Ciebie I Twojej Wytwórni.

@wiedźma Coś mi mówi, że za dużo tych przypadków, bo kolejny raz 1+1 = 3 Ktoś tu czaruje oprócz nas :-)

Szukałam Cię w tysiącu twarzy W słowach pisanych po omacku Przyszedł dzień bez zapowiedzi Poznałam Cię w jednym zdaniu Mówisz rzeczy proste, zwyczajne A we mnie burza się zaczyna Jakbym wracała znowu do domu Gdzie światło pali się dla mnie Widzę spokój w Twoich oczach I ciepło między słowami Mówią że to tylko słowa A ja nimi wciąż oddycham Jesteś kotwicą w moich lękach Kropką na końcu wszystkich pytań Przystanią moich myśli Pierwszym słowem zachwytu I jeśli dziś jesteś przy mnie To cały świat może poczekać Nie pytam co będzie jutro Powtarzam tylko Twoje imię Nie liczę wczoraj ani jutra Nie boję się tego co będzie Mam tylko Ciebie i tę chwilę I to mi dziś wystarczy I jeśli dziś jesteś przy mnie To cały świat może poczekać Nie pytam co będzie jutro Powtarzam tylko Twoje imię To kolejna piosenka wyprodukowana w wytwórni @LessLove , jestem ogromnie wdzięczna za nadanie jej muzycznej oprawy, dziękuję.

masz dużo do powiedzenia - pomysły ale proszę Cię jak piszesz rymem - zachowaj rytm jak w pierwszych dwóch strofach - Twój się powtarza - wymaga dopracowania za pomysł serducho na zaś

@Tadeusz Koch ujął mnie motyw słyszenia szeptu w ciszy. Pięknie i bez zadęcia o bezwarunkowej miłości, która trwa na wieki. Wiersz, który daje nadzieję, że taka miłość istnieje...Pozdrawiam serdecznie.

@Witalisa grunt to mieć jakiś imperatyw wewnętrzny do działania... choćby ze snu.

@Wochen poczułam ten powiew wiatru, który dodaje skrzydeł i unosi wysoko, na wyżyny ludzkich możliwości- w stronę marzeń i ich spełnienia. Ciekawy wiersz!

@EsKalisia wybacz jeśli wpłynąłem na Twój zamysł twórczy. Nie chciałbym być fałszywym inspiratorem...

@Charismafilos Dodalam kolejna część - wierzę ,że ci się spodoba!!!

Pewien turysta - amator z Rewala, zwiedzał samotnie jaskinie Podhala. Zobaczył w kącie cień jakiś; więc uciekł w pobliskie krzaki. Była to postać ... śpiącego górala. (- a cieniasowi serce na....dala):-)))

Wędrowny grajek w mieście... coś tam Górny Do dwóch słuchaczów mówił w dzień pochmurny: We śnie przecudne melodie słyszałem I głosem swoim jak anioł śpiewałem – Choć nie powtórzę, próbuję jak durny.

wiele wciąż błaga o cud lecz cud staje się po coś byś dojrzał zobaczył Boga służył Jemu z ochotą błagając przygotuj siebie odmień ducha i ciało i wtedy możesz być pewien się stanie - co stać się miało pozdrawiam

@Charismafilos masz bardzo dobra kobieca intuicję;) Zrób mi też popcornu, bo boje się wystrzałów

@bazyl_prost a jutro gorąco:) wczoraj było znośnie:)

Psy srebrne dyndają na bezsmyczach nocy. Ujadają blaskiem, milczą, gryzą w oczy. Kołyszą krzaczaste łby lwy źle nazywane - drzewa, kudły spalone w czerń porozwiewane. A wokół ludziecienie budują się z ziemi, jakby chmury twardniały w kształty kamieni. I wychodzą kolejno, silni czy zagubieni, niosą prosto w strach głowy pełne nocy i dni.

@EsKalisia no tak coś wyczułem... ja tu się rozsiadam, popkorn zaczynam chrupać i colę sączyć... a tu... czarodziei... i koniec! Dorób dorób, bo jak nie to kasę za zwrotu biletu będę chciał ;)

@Charismafilos yo, yo :) dzięki za komentarz ;)to takie preludium

Yo! @EsKalisia a gdzie ciąg dalszy?... jakieś takie ucięte...?!?.

@Migrena Poruszający prawdą i pięknem wiersz z którego mądrością się identyfikuję. Ma wiele fragmentów równie pięknych, co mądrych. Masa przepięknych refleksji ujętych w słowa pierwsze, najprostsze. To jest wielka klasa. Ileż to razy zdałem sobie sprawę, że "każda chwila" jest niepowtarzalnym skarbem. Czas natury ignoruje nas, nasze zmagania i refleksje. Nasz czas odmierzany jest odchodzeniem bliskich. To czas naszego dojrzewania. Dziękuję Ci za wiersz, który tak pięknie uczy mądrości życia. Serdecznie Pozdrawiam :-)

Każdy ma Boga w sercu Jest też każdy ( człowiek) Artystą. Fantazja za rogiem odsłania swe karty! Los bywa uparty tworząc świat bez kątów potykając się o okrągłą kulę czarodziei Pewien Mafioso żył na tejże kuli lubił pojeść tłusto sam był grubą rybą dzielił i rządził był nazwany Losem przez niektórych Looserem- przegranym- ponieważ Fantazja i tak czekała za rogiem a Bóg był panem każdego człeka

@LessLove dzięki serdeczne 💋

@lena2_ trzeba uważać czego sobie życzymy, bo możemy być rozczarowani, gdy już to się ziści, świetny tekst!

następna doba zawitała w moich skromnych progach gość w dom, lecz zapewne, pominięta została moja zgoda Zbyło mnie ewidentne kłamstwo, mówiono o czułościach, okazało się to ironią, wspieraną zbyt łatwo wtedy gdy się pożegnałem, miałem na oku jeden cel wyzbyć się na istotę ujrzeć jeszcze jedną z tych ostatnich niedziel bo komu ryczy wzrok nad jego włos temu leje się z twarzy, martwy pot i ja się utopiłem brnąłem w swe zażyłości mając testament, na dawne imię tyle, że czekać nie potrafiłem zabrakło mi cierpliwości a do czego? mimowolnie, myślę iż do prawie że niczego bo wiem, że mało co zostało z gruzów znanych kawiarenek co mi po mieście, gdzie dogorywają moje lokale? pomioty gonią innych chcąc ich zabić i infekować dalej dlaczego mam widywać swoje imię, na butelkach piwa tylko po to, by tracić rozum oczywiście, jakżeby inaczej lato ze mną pogrywa ekran wlewa we mnie, kolejne wiadomości oczy się zamknęły gwiazda mnie wita oto ballada na mą cześć, składa się głównie z dymiącej bezsenności bałagan w tym pokoju więcej stoi puste niżeli ktoś odpoczywa żyję w wielu głowach, jako widmo na placach widnieją moje postulaty tam gdzie samochody spotykają się, by omawiać nudne tematy szukam czegoś co już nie istnieję już rozumiem, to było przed tygodniami, nad wodą, rozchwiany wieczorami… [...] przede mną grupa czapek z daszkiem w rękach trzymają szkło, szczęśliwsze niż ja odnaleźli wrzaskiem to, czemu ja cichy byłem łypią na mnie na myśl o nich dwa słowa: „całkiem, całkiem” [...] tak więc, gościu drogi co mnie odwiedził tyle na razie się wydarzyło, tyle mam przemyśleń pozbądź się obiekcji, twoja wizja nawet krańca realiów nie pomieści wyjdź z tego bloku tak i ja wyjdę z tobą, wrócę przed ósemką z przodu jedynie muszę zdążyć na pociąg, porzucić neon znajomego sklepu myślisz, dobry Panie, że to możliwe? mam dość już tych spopielonych wierzeń drżę na samą myśl by coś przeżyć, został tylko sierpień Z zapisków Lecha 2/3.