Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

 

Układ Słoneczny, Big Bang

 

Z Niebytu

Wyłania się Byt

Katastroficznie

Stąd jesteś ty

I jestem ja

Ontologicznie.

 

Aby to, czego nie ma

Było

Coś, czego nie pojmujemy

Nas

Stworzyło.

 

I uwięziło w bańce

Puchnącego Kosmosu

Niepewni jesteśmy swego

Ani jego

Losu

 

Ulegle ulegamy

Powszechnej grawitacji

W każdej chwili

W każdym czasie

I w każdej sytuacji.

 

Jeszcze dzień jeden

Albo rok

Może przetrwamy

Lećmy zatem czym prędzej

Na jakieś ciepłe

 Bahamy.

Edytowane przez Lach Pustelnik
poprawiono (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski co prawda, Andrzeju, nie jestem mistrzem pióra, ale uważam, że "swego" jest jak najbardziej uprawnione. Jest to wciąż żywa potoczność. Co innego twe, me i tym podobne - już archaizmy. Pozdrawiam 

Nie jestem pewien czy nie powinno być jednak niepewni. Olbrzymia kometa przemknęła z sykiem przez wyobraźnię Autora zostawiając za sobą warkocz pytań, na które jeszcze długo nie znajdziemy odpowiedzi rozbełtanych pastelową iskierką humoru. Fajnie opowiedziane. Pozdrawiam

Gość Przemyslaw Prus
Opublikowano

ciepłe bahamy a i owszem ale i biedne i pokiereszowane także

 

Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przesadzasz z tą ligą, oczywiście w sposób tak miły, ze trudno się gniewać :)Postaram się zajrzeć do tej Twojej "ligi" i z tego co pamiętam nie rozczaruję się z pewnością. Pozdrawiam

To dzięki, bo i we mnie była niepewność co do sposobu pisania tej niepewności. Nie muszę więc sprawdzać. Pozdro

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Istnienie   Tak bardzo chciałbym mieć czas, By nocą w niebo spoglądać. Tak bardzo chciałbym choć raz... Nieprawda, mógłbym bez końca...   Ożywiać martwe już sny, Ratować przeszłość zjełczałą. Stęsknione płyną z niej łzy; Chce ciągle czuć się kochaną.   Zaczepia, prosi mnie wciąż, Bym wspomnień resztki przygarnął. By w cieple serca i rąk, Kiełkować mogło ich ziarno.   Bo teraz są tak jak cień, Co ślepo błądzi w zaświatach. Przed cieniem kroczy zaś lęk; Za siebie głowę odwraca.   Przytulę. Często tak mam, Że żyje chwilą przeżytą. Co było - dobrze już znam, Co będzie - w czasie ukryto.   Gdzie źródło leży tych snów? Gdzie przyszłość dla nich i przestrzeń? Popatrzcie! Niebo bez chmur, I widać gwiazdy, nareszcie.   ---
    • noc i cisza w niej, zaburzona swojskim klekotem przejeżdżającego traktora. oho, myślę, ktoś nakradł drewna i przemyka się pod osłoną. a może nie mam racji, to wielki kaszaniciel naładował całą bitkę przedwiecznych arrasów, gobelinów tkanych najzłotszą z nici i wiezie do lasu, by tam zgniły, mech je obrósł i grzyb pokrył, aby stały się butwozą przykrego kształtu. zamykam oczy, ćwiczę zdolności jasnowidcze. choroba, rosną mi pod powiekami sęki, z łez wytrąca się żywica. a więc miałem rację, ktoś transportuje bogato zdobione tkaniny, postaci wyszyte na jedwabiach.
    • Tiktokerka z osady Mokradła od tygodnia koński przysmak jadła, była pewna, że schudnie, wyglądać będzie cudnie, że rżeć będzie, na to już nie wpadła.                                    Mokradła – gm. Świerzno
    • @hehehehePodoba mi się . grupa krwi wszystko wyjaśnia. Pozdrawiam.    
    • @Bożena De-Tre to nie racja, byłoby gorzko, jest taka cisza która nie jest jeszcze brakiem to chyba daje moc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...