Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Tomasz_Biela

Messenger

Rekomendowane odpowiedzi

dzwoni

 

dzwonek w telefonie

rozproszenie - trzask

kamień w wodę

syreny straży pożarnych i karetek

wściekłe

machają ogonami po drogach

spacerują anioły

z słuchawkami w uszach

przebierając na youtube i facebook'u

zmieniają nam ulubiony utwór

na spotify - marsz weselny czy tam 

coś bardziej poważnego z klasyki

muzyka na full 

 

zakłóceniabdusiskxbsgatsyzlsu

setki powiadomień

dzwony

 

zestaw głośno-mówiący

włącza się z opóźnieniem

w kościołach na pogrzebach

jesteśmy najważniejsi

przygnieceni bukietami kwiatów

na pierwszych stronach gazet

chcieliśmy być

 

 

 

śmierć ma włączony GPS

bez problemu z zasięgiem

no to

What's up ?

 

 

 

 

 

Edytowane przez Tomasz_Biela

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nothing, nothing  new :)

 

Dobry wiersz :)

 

Pytanko mam :

9 minut temu, Tomasz_Biela napisał:

youtub

 

9 minut temu, Tomasz_Biela napisał:

wlącza

celowe, czy się omsknęło?

 

Poza tym - moje klimaty, moje tematy, czytało się bardzo dobrze.

Nie mam uwag.

Nie chcę robić analizy, bo tekst może na tym stracić.

 

Pozdrawiam,

 

D.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ostatnią zwrotkę zabieram do cytowania. Reszta też dobra, ale końcówka przypomina mi pewną historię miłosną, w której on odszedł a ona wrzuciła mu do trumny naładowaną komórkę, by mieć z nim kontakt. I miała. Kilka lat później zdecydowała się dołączyć. Pisałam o tym wiersze. Ale to już zupełnie inna historia. 

bb

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Smakowity kąsek.Bez nadużywania łacińskich sformułowań, turbosprężarek myśli czy innej czczej paplaniny.Z reguły stronię od współczesnej poezji ale to pożarłem jednym tchem.Ukłony:)Pozdrawiam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • W dniu 7.10.2019 o 20:44, Deonix_ napisał:

    Nothing, nothing  new :)

     

    Dobry wiersz :)

     

    Pytanko mam :

     

    celowe, czy się omsknęło?

     

    Poza tym - moje klimaty, moje tematy, czytało się bardzo dobrze.

    Nie mam uwag.

    Nie chcę robić analizy, bo tekst może na tym stracić.

     

    Pozdrawiam,

     

    D.

    Omsknęło się :). Dzięki za czas. 

    Pozdrawiam t.

    W dniu 7.10.2019 o 22:10, beta_b napisał:

    Ostatnią zwrotkę zabieram do cytowania. Reszta też dobra, ale końcówka przypomina mi pewną historię miłosną, w której on odszedł a ona wrzuciła mu do trumny naładowaną komórkę, by mieć z nim kontakt. I miała. Kilka lat później zdecydowała się dołączyć. Pisałam o tym wiersze. Ale to już zupełnie inna historia. 

    bb

     

    Oj, nikt mnie jeszcze chyba nie cytował. Historia, którą przybliżasz, rodem z filmu. Dzięki za zatrzymanie. 

    Pozdrawiam t.

    W dniu 7.10.2019 o 22:29, Ast Voldur napisał:

    Smakowity kąsek.Bez nadużywania łacińskich sformułowań, turbosprężarek myśli czy innej czczej paplaniny.Z reguły stronię od współczesnej poezji ale to pożarłem jednym tchem.Ukłony:)Pozdrawiam.

    Dzięki. Nie stosuję łaciny u siebie itp. Itd. 

    Pozdrawiam t.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Godzinę temu, Czarek Płatak napisał:

    Świetne te syreny zamiatające ogonami ulice! Jak i całość zresztą. Pozdrowiony! 

    niech będzie

    na wieki wieków !

    czy innych wehikuł ;)

     

    dzięki Czarek. cieszę się, że mnie czytasz.

     

    Pozdrowienia 

    t.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    31 minut temu, Tomasz_Biela napisał:

    niech będzie

    na wieki wieków !

    czy innych wehikuł ;)

     

    dzięki Czarek. cieszę się, że mnie czytasz.

     

    Pozdrowienia 

    t.

    Wehikuł, hehe 

     

    Jak co lubię to czytam. Wiesz jak jest ;) 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Ostatnio w Warsztacie

      • uciekły ptaszyska z

        betonowych klatek
        na szarej matrycy

        szarością odbitych
        rozsypując w swym

        locie

        pył z lekkich
        niewidocznych

        dla nielotów pióropuszy
        a ten unosił się

        delikatnie

        opadając wolno
        na parki miejskie

        dzikie łąki miejsca
        ptaków szukających

        wodopoju

        do życia


        za szpakiem

        szybowały śledząc

        czarną postać jedyną

        widoczną w ciemnościach
        wprost do niego

        po pióro życia

        po miłość

         

        z jego spokojnych

        wilgotnych oczu

        wolnych od strachu

        przed dzikim stadem

        napełniły dzbany wodą

        pióra przeczesały

        swierkot w śpiew

        zamieniły i płakały 

        razem z nim nad 

        ciasnymi korytarzami

        raniącymi

        skrzydła szpakowe

        mieniące się wszystkim

        w co wierzyli

        wyskubywane przez

        drapieżników

        czyhających na

        ich glowy

         

        wracały do niego

        a on czuł

        że różowe piaski Elafonisi

        są zbyt daleko i

        zamieszkał na szarością

        odbitej łące

        nie chciał znowu być

        człowiekiem dla wielu

        wybrał niewielkie stado

        kolorowe

        dzikie

        łatwopalne

        by dać im ogień do życia

         

        pilnowany płomień

        ogrzewał wątpiących

        uratował tysiące

        śpiących czarodziejskich

        ptaków 

        wyrywająch ich ze 

        szponów sępa

        krążącego

        zawsze gdzieś obok

         

        Pamięci ks Andrzeja SZPAKA

        Hippisa 

        ☮️

        IMG_20191113_051059.jpg

        Edytowane przez Dag
    • Najpopularniejsze w ostatnich 7 dniach

    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • uciekły ptaszyska z betonowych klatek na szarej matrycy szarością odbitych rozsypując w swym locie pył z lekkich niewidocznych dla nielotów pióropuszy a ten unosił się delikatnie opadając wolno na parki miejskie dzikie łąki miejsca ptaków szukających wodopoju do życia za szpakiem szybowały śledząc czarną postać jedyną widoczną w ciemnościach wprost do niego po pióro życia po miłość   z jego spokojnych wilgotnych oczu wolnych od strachu przed dzikim stadem napełniły dzbany wodą pióra przeczesały swierkot w śpiew zamieniły i płakały  razem z nim nad  ciasnymi korytarzami raniącymi skrzydła szpakowe mieniące się wszystkim w co wierzyli wyskubywane przez drapieżników czyhających na ich glowy   wracały do niego a on czuł że różowe piaski Elafonisi są zbyt daleko i zamieszkał na szarością odbitej łące nie chciał znowu być człowiekiem dla wielu wybrał niewielkie stado kolorowe dzikie łatwopalne by dać im ogień do życia   pilnowany płomień ogrzewał wątpiących uratował tysiące śpiących czarodziejskich ptaków  wyrywająch ich ze  szponów sępa krążącego zawsze gdzieś obok   Pamięci ks Andrzeja SZPAKA Hippisa  ☮️
      • na krawędzi dachu   - skacz kurwa a nie kozaczysz jak jakaś ciota   - zobacz ale pierdolnął haha   - Moim zdaniem lot był jakiś nierówny, schematyczny, źle ułożone, podkurczone nogi dlatego daję - 5. - Znakomity jump.Głowa blisko ramion, aerodynamiczna sylwetka.Moja nota - 10. - Zgadzam się z jednym z jurorów.To było genialne a upadek na klatkę schodową : mistrzostwo świata.Też daję - 10. - Szczerze mówiąc nie zauważyłem tego - 2.   kryształowa kula  owinięta czarną folią
      • Kończąc.Podpisuję się dwoma rękoma pod jednym ze stwierdzeń Pana J.K. Mikke choć osobiście uważam go za cudaka i oryginała ale jest niezwykle inteligentnym człowiekiem.Na naszym globie jest więcej debili niż ludzi mądrych, dlatego tym światem rządzą debile a nie ludzie mądrzy.I dlatego na tym portalu jest więcej debili niż ludzi mądrych.Chyba sam Pan się domyśli, do których Pana zaliczam :).Chociaż czy ja wiem? :)   "Niemożność zrozumienia cudzych argumentów zachęca do uznania oponenta za głupca" - Andrzej Niewinny Dobrowolski   Ta sentencja pasuje jak ulał do niemal wszystkich pańskich komentarzy pod moim adresem :).
      • Trafnie Pan to ujął w swoim ostatnim zdaniu :) Ma Pan w głowie to co ja w rzyci.Hahaha.
      • @Ast Voldur @light_2019 @Ast Voldur Tak, w wierszu pana Kota jest coś fajnego pomimo swojej archaiczności, jest w nim coś czego nie ma w Pańskim utworze, Dlatego wiersz Kota uważam za fajny a Pana nie. @Ast Voldur @light_2019 @Ast Voldur Tak, w wierszu pana Kota jest coś fajnego pomimo swojej archaiczności, jest w nim coś czego nie ma w Pańskim utworze, Dlatego wiersz Kota uważam za fajny a Pana nie. A co wielkich klasyków jak Baudelaire, to nie rozumie Pan jednej, prostej i oczywistej rzeczy: oni byli ludźmi swoich czasów, i pisali o problemach swojej epoki i wyrażali jej ducha, dlatego byli wielcy. Ale jak Pan chce może Pan pisać o piciu absyntu w uliczkach starego Montmartre, skoro taka rzeczywistość Pana otacza, to ja nie wnikam. Nie ważne co się ma w rzyci, ważne co w głowie.
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności