Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Tomasz_Biela

Messenger

Rekomendowane odpowiedzi

dzwoni

 

dzwonek w telefonie

rozproszenie - trzask

kamień w wodę

syreny straży pożarnych i karetek

wściekłe

machają ogonami po drogach

spacerują anioły

z słuchawkami w uszach

przebierając na youtube i facebook'u

zmieniają nam ulubiony utwór

na spotify - marsz weselny czy tam 

coś bardziej poważnego z klasyki

muzyka na full 

 

zakłóceniabdusiskxbsgatsyzlsu

setki powiadomień

dzwony

 

zestaw głośno-mówiący

włącza się z opóźnieniem

w kościołach na pogrzebach

jesteśmy najważniejsi

przygnieceni bukietami kwiatów

na pierwszych stronach gazet

chcieliśmy być

 

 

 

śmierć ma włączony GPS

bez problemu z zasięgiem

no to

What's up ?

 

 

 

 

 

Edytowane przez Tomasz_Biela

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Nothing, nothing  new :)

 

Dobry wiersz :)

 

Pytanko mam :

9 minut temu, Tomasz_Biela napisał:

youtub

 

9 minut temu, Tomasz_Biela napisał:

wlącza

celowe, czy się omsknęło?

 

Poza tym - moje klimaty, moje tematy, czytało się bardzo dobrze.

Nie mam uwag.

Nie chcę robić analizy, bo tekst może na tym stracić.

 

Pozdrawiam,

 

D.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ostatnią zwrotkę zabieram do cytowania. Reszta też dobra, ale końcówka przypomina mi pewną historię miłosną, w której on odszedł a ona wrzuciła mu do trumny naładowaną komórkę, by mieć z nim kontakt. I miała. Kilka lat później zdecydowała się dołączyć. Pisałam o tym wiersze. Ale to już zupełnie inna historia. 

bb

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Smakowity kąsek.Bez nadużywania łacińskich sformułowań, turbosprężarek myśli czy innej czczej paplaniny.Z reguły stronię od współczesnej poezji ale to pożarłem jednym tchem.Ukłony:)Pozdrawiam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • W dniu 7.10.2019 o 20:44, Deonix_ napisał:

    Nothing, nothing  new :)

     

    Dobry wiersz :)

     

    Pytanko mam :

     

    celowe, czy się omsknęło?

     

    Poza tym - moje klimaty, moje tematy, czytało się bardzo dobrze.

    Nie mam uwag.

    Nie chcę robić analizy, bo tekst może na tym stracić.

     

    Pozdrawiam,

     

    D.

    Omsknęło się :). Dzięki za czas. 

    Pozdrawiam t.

    W dniu 7.10.2019 o 22:10, beta_b napisał:

    Ostatnią zwrotkę zabieram do cytowania. Reszta też dobra, ale końcówka przypomina mi pewną historię miłosną, w której on odszedł a ona wrzuciła mu do trumny naładowaną komórkę, by mieć z nim kontakt. I miała. Kilka lat później zdecydowała się dołączyć. Pisałam o tym wiersze. Ale to już zupełnie inna historia. 

    bb

     

    Oj, nikt mnie jeszcze chyba nie cytował. Historia, którą przybliżasz, rodem z filmu. Dzięki za zatrzymanie. 

    Pozdrawiam t.

    W dniu 7.10.2019 o 22:29, Ast Voldur napisał:

    Smakowity kąsek.Bez nadużywania łacińskich sformułowań, turbosprężarek myśli czy innej czczej paplaniny.Z reguły stronię od współczesnej poezji ale to pożarłem jednym tchem.Ukłony:)Pozdrawiam.

    Dzięki. Nie stosuję łaciny u siebie itp. Itd. 

    Pozdrawiam t.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Godzinę temu, Czarek Płatak napisał:

    Świetne te syreny zamiatające ogonami ulice! Jak i całość zresztą. Pozdrowiony! 

    niech będzie

    na wieki wieków !

    czy innych wehikuł ;)

     

    dzięki Czarek. cieszę się, że mnie czytasz.

     

    Pozdrowienia 

    t.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    31 minut temu, Tomasz_Biela napisał:

    niech będzie

    na wieki wieków !

    czy innych wehikuł ;)

     

    dzięki Czarek. cieszę się, że mnie czytasz.

     

    Pozdrowienia 

    t.

    Wehikuł, hehe 

     

    Jak co lubię to czytam. Wiesz jak jest ;) 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • Złote schody drzwi bez dzwonka w dłoń olejek geraniowy lawendowy zachód słońca kolor wiatru pistacjowy z tła pamięci wyszarpany kłak chmurnego przedpołudnia ciągle w biegu a za rękę mały balast uczepiony nie-obrazek porcelana twarz bez rysy choć bez ucha zamki z piasku na betonie pelargonie —  nie wysłucha     https://pl.wikipedia.org/wiki/Złote_schody  
      • @Rastu witaj, to jest abstrakcja z tym powietrzem kryształu... chcialam użyć zwrotu, który by spotęgował niemożność znalezienia łatwego sposobu na pozbycie się problemu. Tym narzędziem za wiele nie zdzialam...Wychodzisz na zewnątrz i chcesz zaciągnąć się sobą, ale zator...blokada myśli jest zbyt silna...stąd właśnie zwrot kryształ, czyli coś czystego, ostrego w formie a wszystko powiązane z powietrzem.Milo, że coś w tym wierszu odnalazłeś dla siebie. Pozdrawiam
      • pokażę cię światu od samego rana zapytają kto to moja goła dama   zabiorę cię znowu przez centrum stolicy wioski i miasteczka tłum coś cicho syczy   mijające glowy nie widzą nie słyszą biodrem swym zakołysz odpowiedzą ciszą   podnieca ich nagość jasna i dziewicza chcieliby dołączyć patrz pusta ulica   proszą nas o uśmiech oda do sumienia nagłówek zmieniają nie wyjdziemy z cienia   pokażę cię światu  moja goła  dama odpowiem gdy spytasz czemu jestem sama     Inspiracją do napisania wiersza był obraz Rene Magritte
      • Musi być to me, twe, swe? Nie musi.  Spróbuję pokazać:   Chłód jesienny wbija się w moje serce                      Wiatr porywisty boleśnie je rani Oczy wędrują po drzewach bez liści A dusza wciąż szuka chwili ukojenia Cicho sobie wzdycham i zamykam oczy Patrzę gdzieś w głąb siebie badam swoje wnętrze Czy serce i rozum wciąż działają razem A może oddzielnie każde szuka drogi Bo siedzę samotny choć ktoś jest tuż obok Chciałbym by odszedł lecz nie chcę już ranić Radosny na zewnątrz lecz znużony w środku Rozmyślam nad zmianą okrutnego losu I trzymam za rękę mój smutek i radość wciąż nie wiem co zrobić By łez jej nie widzieć.    Rozumiem delikatna stylizację ale bez przesady.  Chodzi o to żeby tekst nie brzmiał sztucznie bo sporo na tym traci.  Pzdr. 
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności