Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

lena2_

Użytkownicy
  • Postów

    1 658
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Treść opublikowana przez lena2_

  1. Przejmujący wiersz, jakbyś przeszedł wszystkie pory roku i oddał ich emocje:)
  2. Bardzo ładny wiersz, więc grajmy nadal " na strunach rdzy"...miłego jesiennego dnia:)
  3. Przepiękny wiersz:) Skarga przeszłości. Wydaje mi się, ze trzeba tak żyć, by ta przeszłość tętniła wspomnieniami..i będzie jak żywa:):) pozdrawiam serdecznie:)
  4. zasłaniamy głód miłości czym popadnie miałkim słowem błahą myślą niedokładnie lecz nie uda się oszukać tej tęsknoty nie przekupi jej namiastka byle dotyk w głębi serca przeczuwamy przecież skrycie że pokochać trzeba najpierw własne życie
  5. jeden zdobywa górskie szczyty wysoko pod samym niebem drugi nurkuje w głębinach duszy obaj szukają siebie
  6. Milczenie zaklęte w kamieniu i w braku odpowiedzi na odwieczne pytania:) puenta mnie ujęła:) serdecznosci:)
  7. tak niedawno zanosiła się perlistym kwieciem na oczach lata wykarmiła szpaki kraśniejąc z dumy dzisiaj gubi liście okrywając mgłą nagie ramiona w których kołysze jeszcze ciepłe gniazdo
  8. Czasem to czekanie bardzo boli i cisza staje się udręką a jednak tak trudno o słowo jak iskrę , która ja podpali:) serdecznosci:) piękny wiersz:)
  9. Tak właśnie jest:) zaciekawiła mnie puenta:):) serdecznosci Nato:):)
  10. Piękna jesienna melancholia, puenta naj:):) serdecznosci:)
  11. @Jacek_Suchowicz Dziękuję:):) @Alicja_Wysocka Alicjo dziękuję za tak piękny komentarz:):) @Berenika97 Cieszę się, że się spodobał:)
  12. świetny:) chyba masz literówkę " w zmąconej"
  13. jak słonecznik obracam twarz za słońcem i karmię się światłem serce w zenicie nie rzuca cienia
  14. Ech...romantyk z Ciebie:):)
  15. z nim zaczęłam swoje życie i zakończę gdy przyjdzie kres chociaż nie zawsze mi sprzyja ale to z nim uprawiam sens
  16. Mówisz, to tylko jesień i liście grają marsza. Cóż z tego, że złotawa, gdy znowu o rok starsza. *** Zdarza się dzień ponury, i łzawym okiem patrzy. Widocznie także jesień, ma swoje dno rozpaczy. *** Jesień już traci barwy i w mglistych tkwi welonach. A może się zasłania, gdy życiem niespełniona.
  17. Podaruj mi czasem naręcze słów, jak kwiatów zerwanych o świcie. Barwy dobieraj z wielką czułością, by mogły mnie ciepłem nasycić. Długo nie zwlekaj, już gaśnie lato i jesień bieg do nas zaczyna. Echo zawróci słowa - za późno i z żalem przywita nas zima.
  18. Niezwykle subtelny wiersz:):)
  19. Śliczny, melancholijny wiersz:):)
  20. Bardzo ciekawa analiza:):)
  21. Przepięknie piszesz o naszej Matce Ziemi:):) serdecznosci:)
  22. Jesień ma wiele odcieni, od beżu po rdzawo-zgniłe. Jedne przynoszą nadzieję, inne odebrać chcą siłę. A gdyby tak wszystkie wymieszać, na sercu położyć jak bukiet, by wreszcie zabiło miarowo, a w oczach pogodny był smutek.
  23. Bardzo fajny wiersz, niby lekko napisany a jednak o sprawach ważnych:):) też się przyłapuje na drobnych półprawdach:):) serdecznosci Violu:)
  24. @Alicja_Wysocka Dziękuję:):) @Nata_Kruk To prawda Natko, dziękuję za refluksję:):) @Natuskaa Dziękuję:):) @Berenika97 Cieszę się:):) @viola arvensis Bardzo dziękuje Violu za tak miłe słowa. A ja uwielbiam Twoje wiersze, widocznie nadajemy na tych samych falach:):):)
  25. To prawda, szczerość czasami nie popłaca, ale bez niej też źle...serdecznosci Bereniko:)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...