Trzepanie Wojaczka

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale na pewno nie ma żadnego związku z Wojaczkiem.

Miało mieć, autor się nie postarał - uwyraźnić... ; )

Dzięki, Stefanie.

[Marcin Gałkowski]

co ja mogę napisać jako zdeklarowany fanatyk Wojaczka?;)

ale fakt faktem, że wiersz bardzo mi się spodobał. może i jest do pewnego stopnia prosty ale treści w nim bardzo dużo. a to chyba cecha dobrej poezji.

pozdrawiam
G

[Tumus Eulusys]

Bylebyś, jak on nie skończył. Nie wiem czemu czytając ten wiersz nasuwa mi się dziwne stwierdzenie - parodia paradoksu... Może coś w tym jest. Dajesz "czadu" wolnomyślicielom Pozdrawaim, TE.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zdeklarowani fanatycy Wojaczka, to poniekąd " grupa docelowa "... : )
Cenię Wojaczka, nie lubię wojaczkowania.

Dzięki, Marcinie.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdyby nie to, że nie wiesz, spytałbym o tę parodię paradoksu... ; )

Dzięki.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mocne :)

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mocne :)

Agatek, uważaj, tam mogą być promile !
: )

Dzięki.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trzepanie wojaczka???
tytuł jak na szóstoklasistę, czysta prowokacja.

ale wiersz niezły.
bóg niewierzących... mam innych bogów, ale ten potrafi się zadomowić.
przeczucie światła w puencie - nagłe zaskoczenie końcem a może za późne złapanie przeczucia. podoba się ta dwuznacznoość, każe się zatrzymać. taki flash. fajne i proste, jak lubię :) brak talentu do życia jednak zostaje.

pozdrawiam
/b


mój bóg niewierzących
nie ufa mi

Tu jest pewna przewrotka...wbrew pozorom, nie mamy innych bogów... : )

Dzięki.

[basia gowska]

bo pan myśliciel to albo ze swoim bogiem sie wadzi albo trzepie coś na w
czasem którąś tam popiesci
i z powrotem nad ostatecznościami się zaduma...
fajne takie pisanie o wnętrzu zawiłym,
a lekkie
pozdrawiam

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pan myśliciel... : )
Ujęłaś to lepiej od autora...: )

Dzięki, Basiu.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mój bóg niewierzących
nie ufa mi

Tu jest pewna przewrotka...wbrew pozorom, nie mamy innych bogów... : )

Dzięki.

bóg niewierzących nie może ufać, nie może istnieć, bo nie ma wiary. wiem.
z natury jestem ufna, wierzę w zaufanie, moi bogowie mogą mi ufać. mogę ich zmieniać jak rękawiczki, i każdy jest prawdziwy. ale to wielorakość bytów stojąca w opozycji do Wojaczka.
... wbrew pozorom mamy wielu bogów ;)

Proszę bardzo :)
/b

Bóg w tym układzie jest wartością stałą, wartością zmienną ( lub kwestionowaną ) peel ze swoją negacją, która zaczyna pożerać samą siebie...
To brak zaufania w brak zaufania...czyli dochodzimy w to samo miejsce...
: )

[bona]

Dobrze, że wyrzuciłeś wers z drugiej strofy, ten z "bycia".
Wiersz na tak, dobry wiersz.
Pozdrawiam
:)

[Tumus Eulusys]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdyby nie to, że nie wiesz, spytałbym o tę parodię paradoksu... ; )

Dzięki.
Zawsze możesz. :-)
Ale czy trzeba? Chyba nie.
Pozdrawiam serdecznie.