Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w naszym ogrodzie
egzotyczny zapach
najczulszej kochanki
pod kopułą nocy

srebro na skroniach
kurze łapki uśmiechu
w burzy kasztanów
wdzięk na poduszce

rozczulasz rozrzewniasz
nieśmiałością jesiennej wróżki
wyczarowujesz rumieniec

uderza do głowy
jak dobre wino

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no i dobrze Krysiu, zepiszesz o ogrodach jesienia:):)o tej porze roku sa przesliczne:);) a jeszcze jak to ,,prywatny ogród'' hmmmm:) usciski:)
hehe...jesienią taki ogród mieni się kolorami z przewagą czerwieni...jak wino, tylko pić i pić napełniając kielich :))))))
dziękuję Beatko:))) cmok :))))
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Romantycznie tkliwie i bardzo bardzo przytulnie .
Bo miłość i jesień spięte klamerką to coś pond pięknem - czyż nie tak Krystyno .
Moim skromnym zdaniem wiersz faktycznie jak dobre wino .
pozd.

Kocham romantyczność, bo ona rzeczywiście jest przytulna jak prawdziwa miłość nawet jesienią jest urocza w swej dojrzalości i może uderzać do głowy, czlowiek jest stworzony do pięknej miłości i dlatego pragnie "kochać i być kochanym".
Cieszę się Waldemarze, że smakowało Ci to wino.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po pierwsze jestem zaszczycony inspiracją, bo jeśli utwór inspiruje do dyskusji, czy napisania czegoś, to oznacza, że kogoś w jakiś sposób dotknął i poruszył sam problem. Tutaj mamy problem zranionej kobiety, mamionej obietnicami i wyznaniami, a następnie ranionej odejściem, zdradą, czy przemocą. Osobiście uważam, że zapytanie mistrza o radę, czy zapytać kobietę przed pocałunkiem z opisaną sytuacją związek ma niewielki, ponieważ samo zapytanie świadczy o ostrożności, nieśmiałości, czy braku pewności siebie pytającego, a te cechy stoją mz, bardzo daleko od charakteru typowego manipulatora, bajeranta czy oszusta. Tacy nie cierpią na brak pewności siebie i nie pytają o rady, lecz obiecują, zapewniają i bajerują do bólu wykorzystując zauroczenie babki i ich wiarę w słowa i obietnice. Często spotyka się opinie, że dziewczyny dobrych, porządnych to nie bardzo, bo ich nie kręcą i wolą tych bad boysów.  W Twoim wierszu to podejrzewam jeden z takich, bezwzględny manipulant. Tacy, powtórzę, nie pytają o radę, czy mają zapytać czy mogą ją pocałować.  Sam wiersz jest bardzo poruszający, przyznam. Pozdrawiam serdecznie. M. 
    • @marekg Nie jestem pewien finału, Marku. Malujesz niczego sobie pejzaż, a później walisz z tym introwertycznym brzegiem. Ale to tylko moja - z definicji krzywa - perspektywa.
    • (...) a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju  I zapomnij że jesteś gdy mówisz że kochasz ks. J. Twardowski.   Odtąd jesteś cały dla niej. Albo bądź pomalutku, jeśli wciąż nie umiesz.   Niczym kawa w kubku stawiana codziennie przed wschodem, na kuchennym stole, przy zaśnieżonych oknach. Czujesz, jak ją budzi, ogrzewa.   I już cię nie ma. Tylko pusty kubek pragnie na nowo aromatu i ciepła, drży jeszcze od dotyku jej dłoni. A ona zmienia się w pierwszy pieszczotliwy promień nad miastem.   Wystarczy ciebie dla niej na wszystkie poranki?   Gdy mówisz, że kochasz, pozwól i zaufaj, niech teraz ona nie zapomni, że jesteś.      
    • Mieszał kolory i przymroził…
    • @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @hollow man
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...