Poezja szczurów beztalencia-[Zoned]

[Tango172]

Poezja musi, być sobą - słowem dla słowa.
A nie szukać schronu w tej bezpiecznej szarzyźnie.
Umieć malować i być sobą, barwą, dźwiękiem.
To hańba! - nowej bogini ołtarz budować.

Albo się jest poetą - albo się nim nie jest!
Z nowym nurtem wypływa obłąkana szkoła?
Ta która, nie wie, na jakim gra instrumencie?
Rządzi z idei awangardy. Gra z ćmy prozą

Z pogardę dla magii słowa, co pęta nam ręce?
Gdzie melodia, która idzie w ślad za rytmem?
Ślepa, głucha, kaleka. Świeci gołym tyłkiem.

Wszechwiedząca; kiedy wkłada czapkę-niewidkę?
Tak żałosna wpatrzona w swój własny interes.
Sztuka szczurów beztalencia. Bawi nas kiczem.

[Paweł Stawicki]

Poezja zawsze jest sobą w swym bycie,
W melodii uczuć przesłania Jej sława,
W celu Jej piękna gorącym nurcie,
Więc hańbą jest tworzyć słowo, tylko dla słowa.

Poetą się jest, albo się nie jest, zgoda,
I żaden nowy prąd tego nie zmieni.
Poezji nie obchodzi co się awangardzie podoba,
Dla niej od zawsze byli straceni.

Pogarda magii słowa, agonia melodii,
Z przetrąconym rytmem,
Do bogini sztuki się modli.

A bóstwa poza zasięgiem,
Żałosne strzały chybiają celu,
Lecz kicz też pracuje na sztuki potęgę.

:P