Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nowosnucie

Tomasz_Biela
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Tomasz_Biela

Tomasz_Biela

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

po przespanym popołudniu
człowiek uczy się wolniej
oddychać
żeby jak najmniej bolało
zrastanie kości od nowa
w nas urasta ciąża zobojętnień

rodząc skruszonego światłem karła
zaczynam masować cień
wszędzie gdzie się rozlał
żeby wilgoć dotyku wschodziła
jakby słońce miało ostatni raz
wyjść spod ziemi

po odespanym popołudniu
chodzimy szumnie jakby sztorm panował
w każdym kroku przyszło akurat
tobie i mi
zbierać ślady przemyśleń
chwaląc się nimi po cichu
tak bardzo cichutko
pękają struny i traci się melodia

bolesne doświadczenie

kiedy zostaje tylko ranny głos
przedzierając cień na pół
i jeszcze więcej jest
wyborów

pomiędzy kurwą a matką
między ciepłem dłoni ojca a dotykiem gwałciciela
istnieje miłość która karmi erupcją

na nowe popołudnianie



zasypiam odłożony
z nadzieją do nastrojenia

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Tomku, porusza mnie ten wiersz i to nawet bardzo... podświadomie czyję tu jakieś "zbieranie się w sobie" po katastrofie; znamienne jest to

po przespanym popołudniu
człowiek uczy się wolniej
oddychać
żeby jak najmniej bolało
zrastanie kości od nowa

i to powtarzanie po przespanym popołudniu jak refren powraca, by zakończyć nadzieją w zakończeniu na nowe popołudnie

pomiędzy kurwą a matką
między ciepłem dłoni ojca a dotykiem gwałciciela
istnieje miłość która karmi erupcją

na nowe popołudnianie

I wiesz, nawet mnie nie razi to wulgarne słowo (którego nie lubię), bo podkreśla kontrast "pomiędzy" brudną a czystą miłością; podoba mi się trafność tytułu.

Twoje wiersze są w innym klimacie niż moje, ale zawsze podziwiam w nich drugie dno, w którym odnajduję cierpienie, szlachetność uczuć, pragnienie ciepła i dobra.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

p.s. życzę wszystkiego, co szczęściem się zwie :))))

Anna_Para

Anna_Para

Opublikowano
Opublikowano

Poruszający, brzmi jak odwet, rachunek sumienia, mobilizacja do nowego "zrastania kości"! A metafory? "Masowanie cienia", "miłość, która karmi erupcją" "nowe popołudnianie"- świetne! Należałoby jednak poprawić "mi" na "mnie"! Pozdrawiam serdecznie! Para

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      oszustwo

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Poet Ka   czas zawsze idzie w swoim tempie choć czasem sprawia nam psikusa ludziom się zdaje że jest go więcej nagle ten nicpoń z kopyta ruszył   kiedy "otworzysz oczy na stałe" zaraz dla ciebie istnieć przestanie żadne monety duże czy małe  go nam nie wrócą - ja powiem amen :))    
    • Poet Ka
      oszustwo

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Tomasz.O @andrew @Posem @violetta @Jacek_Suchowicz @Leszek Piotr Laskowski @Benjamin Artur dziękuję Wam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Benjamin Artur
      Cisza

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Cisza. Nastała cisza.   Nie kalkomania ciszy. Nie kalkomania uczuć.   Cisza w zegarku. Jakby ucha nie przyłożyć.   Cisza.   Dusza na pasku prowadzona. Trochę jak kot się porusza.   Cichutko, cichutko, na opuszkach.   A potem przewraca wszystko. Tak głośno, że zmarli się budzą.   Burza rozlewa się na wszystko. Grzmi i błyska, trafiając nawet w krzyż wzgórza Matyska.   Nie kalkomania burzy. Nie kalkomania uczuć.   Tak było głośno, że zmarli się budzą.   Duszo rogata, co ciebie napadło,   że taki zamęt, że taki lament mi podesłałaś?   Kalkomania uczuć — nie dla mnie.   Tylko prawdziwa miłość.   Śmierć też będę musiał znaleźć swoją.
    • Grahamoza
      Dla frędzli (wiem lepiej - stopień II)

      Przez Grahamoza · Opublikowano

      Dla frędzli   …raz babcia rzekła do wnuczka po jajku powinna zostać jeno wydmuszka zrób dzióbek i przyłóż usta do dziurki nie wiesz jak?  zapytaj córki! wnuczek w konsternie pąsem oblany żółtko ciurkiem spływa na glany babciu kochana ja nie wiem jak wszakże normalnie spoglądam na świat chcesz dawkę białka przyjąć z rana? ssij brudne jaja sobie sama…   GRAHAMOZA    
    • Jacek_Suchowicz
      Koniec

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       "myślę więc błądzę" a skoro błądzisz pewnie nie myślisz myślenie jest logiką ścisłą i wnioski tworzą pewien porządek   istniejesz przecież w świecie materii którą zmysłami możesz odczuwać jest też materia której nie widać a dzięki której możesz żyć tutaj   i co to znaczy po tamtej stronie strona jest jedna stała dla wszystkich jest świat widzialny i niewidzialny te oba światy związane ściśle :)))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...