W tańcu zmysłów

[Tango172]

Moje serce pękło dawno temu
lecz bije nadal, czy na próżno?
Dwa słowa tylko najsłodsze światu
biją w uczucia idą do czynów.
A myśli błądzą choćby w marzeniu
a wyobraźnia maluje obrazy
nieba sięga nadir - zenitu
żyję nadzieją - Matką głupich.
Bo już zatracam resztki rozumu,
nie wiem, co myśleć? Otumaniony
błagać nie będę, żebrać o miłość.
Ja się poddaję, rób ze mną wszystko.
Walczyć nie będę - weź do niewoli.
ciało i serce, ale dusza Bogu umknie.

[Fly Elika]

To mi się bardzo podoba, krótko i wyraziście, chętnie bym tak wzięła na przedyskutowanie w milczeniu... z zawzięciem by nic nie umknęło nawet Bogu. Powaliła mnie natomiast tutejsza
poezja prawie na łopatki w kolanach i ze świtającym piórem... ze szczerością dobiła
do mych wyoobraźni brzegów ...muszę w tej szczerości zapamiętać, by choć trochę
zyskać na pisaniu i z godzinkę 20 odpocząć ;-) Podpieram, we wszelkich oczekiwaniach
z ich żebrami...;-)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sorry za ten mix, ale tak to misie widzi :))

choć pękło dawno temu
wciąż bije moje serce -
czyżby na próżno -

dwa słowa najsłodsze światu
w uczuciach idą do czynów
myśli błądzą marzeniami
wyobraźnia maluje obrazy
siegające nieba

nadir - zenitu we mnie
Matka głupich resztkami rozumu
otumaniony nie będę żebrać o miłość
poddaję się bez walki

rób ze mną wszystko
weź do niewoli ciało i serce
ale dusza umknie

Bogu

oczywiście to tylko sugestia :))

serdecznie pozdrawiam -
Krysia