Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

związał nagle wiatr zaczepnie
w tulibajki słowa
miodoszepne uszkolepne
w pamięci zachował

pod poduszką na dobranoc
pachną rymem gruszki
a w łakomstwa noc przybrana
słodkie walce nuci

księżyc niby brokatowy
szumnogwiezdny motyl
rozcałuśni nad kołyską
zwiotczałe tęsknoty

zanim siądzie uskrzydlony
świerszczolubną baśnią
zgaśnie małej świecy płomień
cyt dzieci chcą zasnąć

Opublikowano

Ooo, jak ładnie. :)

sennopylne ukojenie
baju baj baju baj

ale to:

zwiotczałe tęsknoty - nie bardzo; może - delikatne, słodkie albo daj to moje: sennopylne ukojenie. co ty na to?

może tak:

księżyc brokatowy motyl
rozcałuśni nad kołyską
sennopylne ukojenie nowiu
świetlik mrugnie ogniem


zanim siądzie zachwycony

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Judytko dzieki:) taki mi słodki wydał ten wierszyk , chciałam sprawdzic czy sie bedzie podobał:)ale fajnie ze ma odbiorców ta moja Tulibajka:)pozdrowki:)
a ma..a czemu by nie miała mieć? chyba że ślady
niewidoczne- a może tak być, a może...
J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Judytko dzieki:) taki mi słodki wydał ten wierszyk , chciałam sprawdzic czy sie bedzie podobał:)ale fajnie ze ma odbiorców ta moja Tulibajka:)pozdrowki:)
a ma..a czemu by nie miała mieć? chyba że ślady
niewidoczne- a może tak być, a może...
J.
pozdrawiam wrzesniowo i przedsennie;):)
Opublikowano

Śliczny wiersz, rzeczywiście mile kołysze do snu :) spokojny, nastrojowy, pełen onomatopei, podoba mi się słowotwórstwo, bardzo bardzo ciekawy efekt:)) Chciałabym zacytować jakiś fragment,ale nie bardzo wiem który,wszystko jest takie ładne ;)
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
    • Spadają liście lekko spadają lirycznie spadam spiesznie i ja splatając dłonie w modlitwie. Falują moje włosy falują nieme słowa płonącym muśnięte zmierzchem... ...odradzam się od nowa. I biegnę w twoją stronę przenikam czas i przestrzeń pył z łez oprósza łąkę zroszoną ciepłym deszczem. Zza mgły dostrzegam cienie wciąż wyciągają ręce odchodząc w melancholii nim zniknę... ...spojrzę jeszcze...   Autor fotografii: Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...