Wizyta w kraju

[Janusz_Ork]

Spotkali się znowu po latach
na neutralnym terenie w kawiarni,
przy kawie, wuzetce i winie.

Zakłopotani brakiem tematów,
wspólną wspominali przeszłość,
aż do momentu, który ich rozdzielił.

Tych wspomnień nie było zbyt dużo,
mur czasu stał między nimi
i przerwy w rozmowie zbyt długie.

Między jednym krótkim zdaniem a drugim
każdy w milczeniu wino sączył,
bo poza wspólnym językiem,
wiedzieli, że ich nic więcej nie łączy.

[Sylwester_Lasota]

Dość poprawny opis spotkania po latach. Niestety, nic szczególnie interesjącęgo poza nim nie dostrzegam. Ponieważ odczuwam jakiś niedosyt, zastanawiam się czy spotkanie było warte uwiecznienia. Bo jeśli tak, to czegoś w opisie zabrakło.
Pozdrawiam :-).

[Stanisław Kamykowski]

podobnie jak poprzednik "nic szczególnie interesującego", tekst mocno poprawny i nie porywa ani formą, ani treścią,
pozdrawiam

[Janusz_Ork]

Dziękuję za szczere opinie. Jeszcze muszę dużo pracować, aby zgrać formę z treścią.
Pozdrowienia
Janusz Ork

[Nessa Isilra]

Spotkali się po latach, na środku ulicy
I nie mogą się sobie nadziwić,
Że oboje są tacy siwi
Niczym przebierańcy udający prawdziwych

Ona przygłucha i on nie dosłyszy
Mówi, że daremnie przewędrował pół świata,
Jej zaś pozostało to miasto

Przez wszystkie te lata
Przez wszystkie te lata

Nawet nie wiesz jak cię kochałam
Krzyczy mu na pół ulicy
Omal z miłości nie oszalałam,
Lecz trzymałam to wszystko w tajemnicy
Oglądają się za nimi ludzie
Jak wręczają sobie słów zeschnięty bukiet
W którym ożyło przez chwilę przedwiośnie
Sprzed pięćdziesięciu wiosen
Sprzed pięćdziesięciu wiosen

To chyba w te sama brozke i tak mi sie szalenie kojarzy.

Wydaje mi sie ze chcial pan zbudowac romantyczny, nostalgiczny klimat w wierszu. Raza jednk wyliczenia w wierszu (moim zdaniem niepotrzebne, przyspieszajace tempo), 'nowoczesne slowa' typu neutralnym i dopowiedzianosc straszne. I puenta taka jakas.
Temat przegadany i chyba za bardzo przekaz podobny do wiersza, ktory umiescilam. Cos zrobic koniecznie trzeba!
dygam ; )

[Janusz_Ork]

Szanowna Pani Nesso, dziekuję za krótkie odwiedziny i przeczytanie. Nie należy do dobrego tonu krytykować feedback, ale niestety w Pani przypadku muszę zrobić wyjątek.
1. Cytowany przez Panią wiersz ma (doprawdy niebywała podobność pierwszego wersu) wprawdzie ten sam punkt wyjściowy, ale jest to wiersz opisujacy całkiem inne zdarzenie i przekazujący całkiem inny problem niż mój. Tak więc nie widzę tu żadnej podobności w obu utworach. Nie wiem kiedy ten wiersz był napisany ani nie znam autora ale dotknęła mnie tu sugestia plagiatu, a to nie fair z Pani strony.
2. Oklepany temat jest również zarzutem, z którym nie mogę się zgodzić. Nie wiem ile wierszy napisano o spotkaniach po latach, w różnych wariacjach, ale jeśli Pani na podstawie dwóch stwierdza, że temat jest oklepany, to co powiemy na wszystkie wiersze o miłości (jej uniesieniach, bólach, porażkach, rozstaniach)? Czy ten temat nie jest oklepany?
3. Pani nie podoba się mój wiersz. Oczywiście jest to Pani święte prawo jako czytelnika. Ale tak już niestety jest, że po "wypuszczeniu wiersza w świat" autor nie ma już nad nim żadnej mocy. Tekst musi bronić się sam. Poza tym nie mam, jak i wszyscy którzy piszą. żadnego wpływu na percepcję czytelnika. Ale to już całkiem inny rozdział.
4. W sumie odbieram Pani przyczynek do mojego wiersza jako krytykanctwo a mniej jako konstruktywną krytykę. Czasem wystarczy jak się "okropne" wiersze zostawia bez komentarza. Milczenie czytelnika, brak echa, jest już dla każdego autora wystarczającą "karą".
Wyrazy szacunku dla pisaniem pokrewnej duszy
Janusz Ork