Bliskość

[Adrian_Poraj]

Jakże zapomnieć mam
poczciwe drogi polne,
które wiodły myśli moje
w pachnący wierszem kraj.

Jakże zapomnieć mam
znajomy dąb przy lesie,
wyryty w sercu, jak w reliefie,
co strzeże łączniący łan.

Jakże zapomnieć mam
zapach wiejskiego chleba,
co jak pies, na stole czeka.
Jak? - Skoro ciągle są w snach.

[Stanisław Kamykowski]

przeprasza, doszedłem do
"zapach wiejskiego chleba,
co jak pies, na stole czeka." i zrozumiałem na bardzo przyziemny sposób, ja rozumiem prawa zwierząt, ale na stół to tylko w innej postaci i psa nie polecam.

[pijak fantasta]

Zgadzam się z przedmówcą. Porównanie chleba do psa niezbyt udane. Pozdr.

[Franek Kikuta]

Rozumiem w całosci. Piękny wiersz - nie zapomnę, nawet ten wiejski chleb, co na mnie czeka. Ten zrozumie, co stracił obraz dzieciństwa zakopany w innej rzeczywistosci. Pozdrawiam.

[Zbyszek_Dwa]

Wszystkim nam do czegoś tęskno
do chleba czekającego na stole
do dzieciństwa
niewinności

Pozdrawiam Adrian

[Vera_Ikon]

Szczególnie zakończenie do mnie nie przemówiło.
Będę krzyczeć do znudzenia: nie używamy słów mocnych, póki nie mamy perfekcyjnego warsztatu!!!
Dlaczego? Bo banał się z tego robi.
Te "sny" położyły wszystko. Oddaję pod rozwagę.

pozdr serdecznie
weronika

[Nata_Kruk]

Niezły początek wiersza (I- sza zwrotka) w odniesieniu do tytułu... ale dalej wyszło nieporadnie, puenta słabiutka.
Serdecznie pozdrawiam Adrian... :)