Astygmatyzm

[Krzysztof_Kurc]

przedzierając się przez szlabany wskazujących palców
poznałem obraz gdzie dłoń wyciągnięta do dłoni
nigdy nie dowiem się jak szczere zamiary miał stary dróżnik
ustalając prawa w zgodzie z samym sobą
drzemiąc na służbie
tak blisko przejeżdżają pociągi a ja wciąż nie wiem
dlaczego nie widzi

[JacekSojan]

ślepota bywa na własne życzenie;
aby "zobaczyć" trzeba chcieć zobaczyć, nie drzemać...
to wymaga duuużo pracy wewnętrznej, czuwania, doświadczenia...czasu!
wiersz zaciekawił;
:)
J.S

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaburzenie postrzegania... Widzi mi się, że nie chodzi tylko o narząd wzroku...
pozdrawiam...

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Można nie widzieć częściowo albo całkiem, z założenia.
Pozwala na to pozycja tego „dróżnika”.
Czy można mieć o to do niego pretensje?
Czy tylko trzeba uważać, bo nie wiadomo kiedy drzemie?

Miło mi, że tekst zaciekawił.
Pozdrawiam Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze Ci „widzi się” Barbaro.
Patrzenie i widzenie, niby to samo.
Mam wrażenie, że ktoś patrzy, ale stara się nie widzieć.

Pozdrawiam Krzysiek

[Franka Zet]

Dla mnie kluczem w tym wierszu jest 'drzemanie na służbie" - w szerszym znaczeniu ślepota woec tego, co nas w życiu otacza. Wszystko to wymaga odczytania i naszego w tym udziału. Czy tak ?
Naprawdę ciekawe pomyślenie.
Pozdrawiam :)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dróżnik dalej drzemie, można przyjąć, że jest w pewien sposób ślepy.
Nie jest zdolny zatrzymać, ostrzegać, a może nie chce?
Klucz właściwy.

Pozdrawiam Franko.
Krzysiek