Prawda nieznana

[Dama Kameliowa]

Tam gdzie na krańcu świata pod kopułą wielu leży sen
Dokąd nikt nam znany dotrzeć nie mógł
Tam zaczyna się dzień
Gdzie szara mgła opada
Tam zaczyna się świt
Czyż prawdą nie jest słodycz beztroski?
Czyż prawdą nie jest ciszy bieg?
Dokąd nas los zmienny zaprowadzi?
Ileż dróg przed nami utajono?

Im dalej do nikąd
Tym więcej prawdy
Im bliżej przystani
Tym więcej niepewności
Im dalej przez żywota kamienie
Tym dalej od prawdy na tym świecie

Gwarliwa cisza rozmawia swym milczeniem
Śmiejąc się nam w twarz
Wykrzykuje to co nieznane
Gdzieś kona echo odbite od strun duszy
Przygasa zakrawawiony obłok krzywd
Gdzieś wisi ogłoszenie: nie ma nic

A przecież jakkolwiek by nie było
Zawsze jakoś było
Bowiem nigdy tak nie było
Żeby jakoś nie było

Tam gdzie mowa ma swój kres
A słońce już nie wraca
Początek swój bierze

Rozmowa o tęsknocie
Milczeniem słów owiana
Miłość wyznana spojrzeniem
Oddech wieczności
Cisza wiatru

I tylko ów para ciałem i duszą zwana wciąż gra
Gdy do drzwi śmierć puka
Ów człowiek odpowiada
"Poczeka gdyż życie to gratka człowieka"

[JakubS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Racja, że jakkolwiek by nie było, zawsze jakoś było, bowiem nigdy tak nie było, żeby jakoś nie było- jestem pod przeogromnym wrażeniem, bowiem nigdy tak nie było, żeby jakos nie było, a przecież...jakkolwiek by nie było, zawsze jakoś było, prawda?

Chciałbym jeszcze zapytać co znaczy zwrot: 'ów para ciałem i duszą zwana' Para- wskazuje na dwie osoby, ów- na jedną, rodzaju męskiego, (chyba, że chodzi o parę wodną?)

Damo, napisałaś gniota, "gratulacje"

[Gryf]

Ja też tęsknię za życiem
Śmierci się nie poddam
Tu na gryfim szczycie
Za przyjaźń wiele oddam

Pozdrawiam Cię Damo...