armistycjum

[Mea Liberta]

gadające cienie
podejrzliwe spojrzenia obrazów
śmierć w wersach

znowu krzyk gwałtu

gdy zmrok
zakrywa ślady
rzucając sól
żeby nie paść

[Mea Liberta]

utwór bardzo spontaniczny -STOP- proszę o wyrozumiałość -STOP- dziękuję

[Luthien_Alcarin]

pierwsza strofa ciekawa-moze zbyt bardzo wykrzyczana, za to druga juz o wiele ciekawsza :sól, uzyta w dobrym miejscu co jest na +

Pozdrawiam

Agata

[Mea Liberta]

nie to, żebym się upominała, ale jakiś komentarz sie przyda:/
[sub]Tekst był edytowany przez Mea Liberta dnia 19-08-2004 15:04.[/sub]

[Mea Liberta]

kurcze... podoba się czy nie? wpadnę w kryzys:(

[Daniel Piaszczyk]

Witam

tytuł winien brzmieć : ZERWANIE armistycjum :)
ale...

tekst w którym nici miedzy strofami sa tak cienkie i słabe że łatwo je przerwac albo w ogóle ominac a wtedy gubi się człowiek bo osobno strofy nie są interesujące a powinny, a całość cóż...
nie dociera do mnie meritum w postaci odkrycia tudziez zaskoczenia.

ale pytanie po co zmrok zakrywa ślady (czyli utrudnia coś) a za chwilę rzuca sól żeby nie paść ...trochę paradoksalnie wyszło...
a nie widze usprawiedliwienia...

generalnie tekst nad którym warto by popracować i przemyśleć to co chce Pani poweidzieć
pozdrawiam
[sub]Tekst był edytowany przez Daniel Piaszczyk dnia 22-08-2004 16:02.[/sub]

[Yunke]

Trudno mi stwierdzić, czy wiersz mi się podoba, czy nie. Cos w nim jest równie mocnego, jak i niezrozumiałego...

[Mea Liberta]

Wiem, co chcę powiedzieć i zaraz to przedstawię pokrótce.
Armistycjum, czyli zawieszenie broni, rozejm. W wierszu następuje on tylko nocą. Wtedy „zmrok zakrywa ślady”, nie widać wstydu powstałego przez dawne sprawy. Czasem jest tak, że człowiek „umiera” po jakimś zdarzeniu. Czuje, jakby wszyscy o tym wiedzieli i mówili o tym za jego plecami. Następuje psychiczne umieranie. Wszystko przypomina o tym zdarzeniu i tylko noc daje ukojenie, zakrywa ślady zbrodni, człowiek wtedy doznaje ukojenia i nie pada dzięki tej soli. Właśnie noc jest tym armistycjum, bo daje trochę spokoju, sen. Bo niestety już kolejnego ranka dramat zaczyna się od nowa... i wtedy ustaje zawieszenie broni, bo trzeba znowu walczyć.
Pozdrawiam

[Wuren]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szczerze: wiersz ma coś w sobie, w niedopowiedzeniach, coś mistycznego... a to wyjasnienie - hmm... podobno nazwać rzecz, to jakby wydrzeć jej całą tajemnicę :)
Pozdrawiam
Wuren
[sub]Tekst był edytowany przez wuren dnia 23-08-2004 13:51.[/sub]

[Mea Liberta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiesz, każda interpretacja jest dobra. Każdy odkrywa inny płaszczyk wiersza. A chciałam jakoś swój utwór obronić, który jednak ma jakiś wyraz. Przynajmniej dla mnie
Dziękuję:)