Epitafium dla jesieni

[Jan Neck]

nie pozwól mi uschnąć spróchnieć wypłowieć
choć nie z braku wody żar zżera gałęzie
gdy haust cienia łapię – jak narkotyk w głowie
wiatr haftuje liście zrzuciwszy je prędzej

nie pozwól mi odejść nawet jeśli szumnie
zaś las w którym stoję pień utrzyma w pionie
choćby z deski mojej sporządzili trumnę
wykarczowali z ziemi i złożyli do niej

może świat zapomni o barwach jesieni
wiersze włoży w bajki zdjęcia do szuflady
tylko będą wystawać kikuty korzeni –
martwe kasztanowce puste listopady

[teresa943]

nie pozwól mi uschnąć spróchnieć wypłowieć

nie pozwalam!!!

przeczytałam zauroczona :)))))))
ech Janie, ładnie piszesz

serdecznie -
Krysia

[ula]

hm.. byłoby to straszne, gdyby świat zapomniał o barwach jesieni, ale zawsze jest przecież poezja..

wzruszający wiersz, do tego sprawnie napisany,
przeczytałam z przyjemnością

pozdrawiam :)

[kasiaballou]

tym razem dziękuję - nie lubię jesieni i chociaż wiersz ją odpowiednio potraktował na rzecz lata - ta próchnica jest brzydka, a elementa dekoracji sprawiają, że smutnieję i już...
- mnie nie ma

ale pozdrawiam
kasia :)

[Judyt]

bardzo fajnie, mnie się bardzo podobają te hafty z liści,
J. (: płoniaście Janie