a do brzasku jeszcze tak daleko
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 278
@Marcel Krajenski Tak się składa, że miałem ochotę przeczytać dzisiaj coś dłuższego niż zazwyczaj, a więc dotarłem do końca i muszę przyznać, że wciągnęło mnie to opowiadanie, a więc czekam na ciąg dalszy. Pozdrawiam.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 83 odpowiedzi
- 1 350 wyświetleń
-
- 61 odpowiedzi
- 1 418 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 992 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 891 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 610 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano
"Sufit, ściany i podłoga" Zagadał sufit raz do podłogi: „Doprawdy, los twój jest nader srogi! Zdeptanaś cała, poharatana, z meblami w stylu wiejska kabana”. Z góry na dół spogląda nań drwiąco: „Wyglądasz wręcz odpychająco. Wszędzie łachmany, buty rzucone, wielkie śmietnisko na każdą strone”. Zerknęła z dołu w nerwach podłoga skrzypnęła, w ripoście jak do wroga: „Zamilcz, ty blada, pusta płaszczyzno, niechaj twe słowa w gardle ci wyschną!. Lampa u ciebie ledwo się trzyma, lecz dumnie pierś swą szklaną nadyma. Gdy się nadymać będzie przesadnie, to wraz z kawałkiem ciebie odpadnie! I wtedy pęknie to twoje ego, gdy na pysk łupniesz, mój ty kolego. A to co spadnie – oknem wywalę, więc już nie mędrkuj, mój ty cymbale!”. „Ha, ha!” – tu sufit ryknął ze śmiechem. „Straszysz na wyrost, z pustym pośpiechem. Ja trwam na ścianach dumnie oparty, ściany z betonu – to nie są żarty!”. Wtem odezwały się zgodne ściany: „Obajście warci siebie, gałgany! Bo gdy my tylko się wycofamy, w gruz się zmienicie, durne pacany”. Morał z bajeczki płynie nam jasny: Nie wszczynaj zwady – choć świat jest ciasny – z tym, z kim na co dzień los twój związany przez wspólne życie i wspólne ściany. – Leszek Piotr Laskowski -
Przez vioara stelelor · Opublikowano
@Alicja_WysockaZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@MigrenaZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Pięknie to zdefiniowałeś - takie bezgraniczne obcowanie jest możliwe jedynie z naturą, poczucie jedności i bezwarunkowej akceptacji, bo przecież jesteśmy jej częścią. -
Przez Migrena · Opublikowano
@KOBIETA inny niż Twój. ale Twój więc jest dobry :) najlepszego Dominico :) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Lubię wieloznaczne teksty. :) Pozwalają działać zmysłom, różnym interpretacjom. Serdeczni pozdrawiam. :)) -
Przez Migrena · Opublikowano
@vioara stelelor to nie jest wiersz o łące !!! to nie jest liryka natury !!! lecz moment ontologicznego pęknięcia: "ja” traci swoją suwerennosć i zostaje wchłonięte przez puls istnienia. tam, gdzie byt jeszcze migocze między snem a materią, tutaj dokonuje się radykalna afirmacja bo człowiek nie stoi wobec świata lecz staje się jego krążeniem. "jestem” nie znaczy tu, że myslę, więc istnieję, ale że oddycham razem z tym, co większe ode mnie. to filozofia zanurzenia, w której sens rodzi się dopiero wtedy, gdy znika granica . każda granica. świetny wiersz.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się