Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jest moją winą,
nadrabiam to miną
i wiem skądinąd
że zginą

odrabiam nie dobroć
zarabiam na dobroć
dobrzeję odrobinę
i znów nadrabiam miną

bo

kochanie Tego
co Jest z niczego
jest sprawą
bardzo zawiłą

udaję
że mi odbiło

Opublikowano

wiersz a to już w finale prawdziwa rewelacja!!!
szczerze :)
zaskoczona, jak dzisiejszy wieczorek
sypie natchnieniem wierszyków worek
prozaicznie ... bez... kanciasto
na odbicie ... zwrotek kilka
wałek z ciasta i omasta
:))

pozdrawiam

Opublikowano

Kawałek Joli, ale naprawdę niezły... z pozoru taka karuzela, ale po kilkukrotnym czytaniu wchodzi pod skórę, jak blant z suszonych konopi... odpręża i zmusza do refleksji.
Jola jest lojalna... hihihi
pozdrowienia mała chwila... od Emila. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Twój miły komentarz wywołał mój mały uśmieszek (trudno go znakami graficznymi wyrazić:),heh jednak to zrobiłam(wyraziłam mały uśmieszek znakami graficznymi).
Miło mi, że Cie wkręcił, jednak przysięgam na cały mój byt, że konopie widziałam ostatnimi czasy jadąc rowerem nad zalew i były to z całą pewnością konopie przemysłowe.
Pozdrawiam Emila:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gratuluję tak fajnej codzienności. Napisałaś tak zachęcająco, że nic tylko naśladować! 
    • moja codzienność jest całkiem niezła  po przespanej nocy miły poranek w ciepłym domku obiadek  popołudniowa kawka flat white z ekspresu  ciasteczka bez strachu o utycie potem stosowna kolacja (a co tam na wybieg na pewno nie pójdę) nikt nie chciałby i ja też  co za szczęście klarowna sytuacja bez zbędnych ambicji i niepokojów  w ciszy własnego pokoju doświadczam świętego spokoju    i nic więcej teraz nie napiszę  mam zamiar wczuć się wsłuchać w tę spokojną sytą zimową ciszę    a co?
    • @Berenika97 Dlaczego oni nie potrafili ze sobą rozmawiać wcześniej?
    • Obiecałaś, że do końca - że po grób, dwa oddechy, zawsze razem uczuć cud, wspólne cele, ciągle głośno, u stóp świat lecz po latach coś nie poszło - mamy pat cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Bardzo często, powtarzałaś to ma sens a dziś milczysz, czy to koniec, czy to kres jeszcze wczoraj, nam wystarczył jeden znak dzisiaj rzadko twoje usta szepczą tak cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Na zakręcie, nagle zgubił się nasz ślad niby razem, ale to nie tamta gra w Twoich oczach, coraz częściej widzę chłód chcę go stopić – nie wychodzi – pusty trud cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje po omacku, szukam Ciebie w swym pokoju
    • @bazyl_prost bo jest z okresu międzywojennego i wnętrze też jest art deco:) oryginał oraz poręcz na klatce z drewna giętkiego:) są złocenia oryginalne wyczyszczone :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...