Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

mgnienie ?

Fly Elika
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

kłamstwa w kurtynie
czy za nią
jak się rozsuwa
czy zasłania

nie wiem

sufler coś podpowiada cicho
to samo czucie
żaden krzyk czy lęk
nie zakryje ich obawą

widok za dnia
ukrył się w ciemnych okularach
nocą w rozwadze
zasnęła pod jego poświatą

czy to możliwe
oszukać się mówiąc
w pierwszej osobie
nie chce
nie wybacza
nie pragnie
nie wierzy


* *

a może milczeć

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to tak na pierwszy rzut oka (w pośpiechu),

proponowałabym:

czy to możliwe
oszukać nie mówiąc
w pierwszej osobie

nie chce
nie wybacza
nie pragnie
nie wierzy

i zakończenie:

a może milczeć

czasami milczenie jest złotem :)

ciepło pozdrawiam i zmykam :-)
Krysia
Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to tak na pierwszy rzut oka (w pośpiechu),

proponowałabym:

czy to możliwe
oszukać nie mówiąc
w pierwszej osobie

nie chce
nie wybacza
nie pragnie
nie wierzy

i zakończenie:

a może milczeć

czasami milczenie jest złotem :)

ciepło pozdrawiam i zmykam :-)
Krysia



Witam Krysiu :)) miło, że zajrzałaś

co do wiersza i pierwszego wersu gdzie literówka na zasadzie różnicy pomiędzy tekstem tutaj, co nazywacie tutaj literówką ? nie widzę błędu...

Świetnie, jak zwykle wyłapałałaś :))- zaraz poprawię. Zastanawiam się ponadto, dlacod siebie zego taką masz ulubioną tendencję do imiesłowów. Podobno to cecha kobiecego pisania, dodam nie nachalnego :)) Wiem, że dobrzy poloniści nie lubią a wręcz uznają to za błąd
i nieumiejętność.
Z doświadczenia to znam.:))
W tym wypadku zastosuję tą bierną formę...
Dziękuję za rady.


Pozdrawiam cieplusio :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Proszalny
      wciąż wieszają Jezusa

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @iwonaroma Jezus zmartwychwstał :)
    • Berenika97
      Wielka walka małej Niki cz. 1

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Wrzesień wisiał w powietrzu, pachnąc mokrymi liśćmi i nowymi tornistrami. Dla sześcioletniej Niki ten zapach był zapachem „dorosłości”, o której marzyła. Chciała iść do szkoły - nie do zerówki, w której się wynudziła, ale do prawdziwej szkoły, z dzwonkami, tablicą i zeszytami. Problem polegał na tym, że system uważał ją za zbyt małą. Aby udowodnić swoją gotowość i trafić do pierwszej klasy, musiała przejść przez mury Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.       Wizyta ta była niczym egzamin w loży mędrców. Nika - drobna dziewczynka o burzy niesfornych, brązowych loków i spojrzeniu, które potrafiło przewiercić dorosłego na wylot - maszerowała u boku taty. Jej rączka spoczywała w jego dużej, ciepłej dłoni. Tata był jej opoką, ale dziś nawet on wydawał się nieco spięty.         Po drodze, dla poprawy nastroju, wstąpili do księgarni. To tam, wśród zapachu świeżego druku, Nika ją zobaczyła. Okładka mieniła się kolorami, a złote litery głosiły: "Baśnie". Dziewczynka kochała legendy o rzekach, kłobukach i zaklętych księżniczkach. Tata, widząc błysk w jej oczach, kupił książkę bez wahania. Nika przytuliła twardą oprawę jak najcenniejszy skarb. Czuła się silniejsza, mając przy sobie świat magii.       Budynek poradni był przeciwieństwem księgarni. Pachniał starą pastą do podłóg, kurzem i paraliżującym stresem dzieci. Korytarz ciągnął się w nieskończoność, pomalowany na smutny, lamperyjny błękit. Nika i tata usiedli na twardych, skrzypiących krzesłach. Dziewczynka poczuła, jak żołądek kurczy się w małą, ciasną kulkę.       W końcu drzwi gabinetu otworzyły się i wyłoniła się z nich kobieta w średnim wieku - w okularach na łańcuszku i ciasnym koku. - Nika Kowalska? Zapraszam z tatą - powiedziała beznamiętnym głosem. W gabinecie panował zaduch. Dwa biurka zawalone papierami, szafy pękające w szwach od segregatorów i starych testów. Przy drugim biurku siedziała młodsza psycholożka - znużona, mechanicznie stukająca długopisem o blat.       Nika usiadła na zbyt wysokim krześle, jej nogi dyndały w powietrzu. Książkę położyła na kolanach, kurczowo ją trzymając. Starsza psycholożka, pani Halina, spojrzała na dziewczynkę znad okularów, a potem na książkę. Uśmiechnęła się sztucznie - tym rodzajem uśmiechu, który dorośli rezerwują dla dzieci, które uważają za nierozumne.       -Nikuś, oddaj proszę książeczkę tacie. Połóż ją tam, na krześle obok niego. Bo przecież to tata będzie ci czytał te baśnie w domu, prawda? Tutaj będziemy się bawić w inne rzeczy.   Słowa te mocno uderzyły w Nikę,  jakby otrzymała cios w policzek. W jednej chwili lęk ustąpił miejsca gorącemu, pulsującemu w skroniach gniewowi. To nie była żadna „książeczka”. To były ulubione baśnie. I co najważniejsze - ona umiała już czytać. Sugestia, że potrzebuje taty, by poznać historie, była podważeniem całej jej tożsamości "prawie-ucznia".   Poczuła, jak policzki płoną. Wyprostowała się, wbiła wzrok w panią Halinę i powiedziała głosem nienaturalnie spokojnym, lecz twardym jak kamień: - Nie. To jest moja książka. Chcę ją mieć przy sobie. I nie musi mi nikt czytać. Przeczytam sobie sama.   W pokoju zapadła cisza. Tata rzucił córce spojrzenie pełne ostrzeżenia - i podziwu zarazem. Psycholożki wymieniły znaczące miny. W tym niemym porozumieniu, mężczyzna wyczytał diagnozę: bunt. Trudności z podporządkowaniem się autorytetowi.
    • Toyer
      Echo szczęścia

      Przez Toyer · Opublikowano

      Ulotne szczęście, nie szczędzi nieszczęścia, nie dla nieszczęścia! Wołam: szczęścia! Szczęśliwy zakopywałem smutek – czy to pech? Nie! Szczęście! Ale to już było… Teraz nieszczęście nie oszczędza – niech zbankrutuje! A szczęście się bogaci… Nieszczęśliwy? Nie! Szczęśliwy! Czujesz? Nie? Szczęśliwy! Jedno „nie” – a tak wiele znaczy…
    • iwonaroma
      wciąż wieszają Jezusa

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        :D

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      po co ...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Achilles_Rasti filozoficzne, odmiana Pana Cogito...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...