Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w ciszy pocałunków
zimnych choć namiętnych
w smutku wyznań gorzkich
jednak jakże pięknych
sycę swoje ciało
każdym twym oddechem
spijam każde słowo
nim stanie się echem
mówisz mi że jesteś
że zawsze już będziesz
że cię nic nie złamie
że już nie odejdziesz
ufam twoim słowom
w chłodzie ramion twoich
kocham oczu chmurność
tak różną od moich
lecz gdy noc zapada
zostajesz za drzwiami
ty
nocy stróż
z bukietem szarych róż
smutny zakochany

Opublikowano

Nie wiem w takim razie dlaczego (jeśli nie dla poklasku) wszyscy tak strasznie wydziwiają pisząc. Dlaczego nie robią tego w prosty i zrozumiały choćby dla siebie sposób(nieudolne, odbiegające od tematu metafory, tajemnicze spacje zastępujące konkretny tekst- majstersztyk!). Ja też potrafię takie powykręcane teksty, do niczego niepodobne stworzyć. I wcale nie muszę wiedzieć o czym piszę (każdy sobie jakiś sens ukryty znajdzie) tylko po co? Dla pozytywnej opinii? A czyjej?
Przy takim pędzie do oryginalności w niedługim czasie sentymentalne banały staną się rarytasem(pod warunkiem, że będą dobrze i ciekawie napisane) I ta jakość głównie mnie interesuje- reszta to kwestia gustu i potrzeb.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Rozumiem wizję, ale przydałoby się trochę obeznania w świecie sztuki. Normalny człowiek pisze normalnie- artysta pisze swoje. W najprostszym skrócie.
Nie bądź A,Lepperem polskiej poezji, o ile zaczniesz pisać wiersze.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ,, Eucharystia jednoczy  przyjmujących ją ,, 1 Kor.10 , 16-17    jak ocean łączy kropel wiele  tak Eucharystia  wiąże ludzi w kościele    dar wolności  Bóg nie wymusza  zaprasza    lubimy kochamy  po swojemu    świat  zamiast się radować  walczy    a jest  jest ... cudem  cudem  wartym miłości szacunku   rysy skazy rany widać z daleka  wolna wola … problemem   komunia łączy  owoc  życie w zgodzie  z sobą z Bogiem   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Czwartek, święto Bożego Ciała  
    • @hania kluseczka Peelek taki, że jednej chciałby dać miłość, a resztę nienawidzić.
    • @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...