Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 59
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ręce mi opadły
a głowa kiwa się na boki..

niech Pani nie robi z siebie ofiary
troszkę samokrytyki

i wtrącać w to Boga.. myślę że ma większe problemy niż Pani zwichrowana samoocena

Emilka
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ależ to ma związek z wierszem..
jest beznadziejny a Pani usiłuje mi wmówić, że tak nie jest
i to jeszcze słowami "mam inne zdanie na temat moich wierszy"
czy to nie oznacza braku samokrytyki??
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"dor_osłom" można podarować ten dialog, może sekundant potrzebny?? Anastazjo wiersz naprawde nie jest dobry, Emilio liczę na inteligentne zagranie w postaci ignoracji, inaczej oczy nam wszystkim tutaj spuchną a przepona pęknie ze śmiechu :))
[sub]Tekst był edytowany przez Anastazja.P dnia 16-08-2004 13:24.[/sub]
Opublikowano

Po pierwsze = proponuję nie wymuszać komentarzy.
Po drugie - skoro się Pani domaga:

- przydałaby się wersyfikacja,
- lepiej zrezygnować z "mych"' "twych" na rzecz "moich" itd.
- jeżeli ktoś "zerka" - to robi to ukradkiem - na tym polega "zerkanie",
- czasami dobrze pisać wprost - tu to się nie sprawdza,
- nie znalazłam wersu, na którym zatrzymałam wzrok.

To mniej więcej na tyle,

Catalina

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
    • Słowa   nie znikamy, jesteśmy rozpuszczane  przez nasze TO czym jesteśmy niezmiernie przybywamy wodą przypływu  do nowych świeżych jeszcze dusz to nic że to koncepty, struktury  dobry schowek na znaczenie  take stado maleńkich dusz     Pozdrawiam
    • @Piotr Samborski    Podoba mi się. Zdecydowanie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Ale mam dwie uwagi. Jedną techniczną, pytającą o konieczność długiego odstępu przed "W domu". Drugą zawierającą propozycję. W ostatnim zdaniu zmień dwa ostatnie przecinki na kropki. Z pewnością będzie dla Ciebie jasnym, w jakim celu.     Pozdrawiam serdecznie. Miłej Niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...