Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jeszcze jeden krok
by z bagna wyjść
w którym ugrzęzło już
wiele niewinnych dusz

za słabi żeby żyć
za silni by umierać
nad grzęzawiskiem skry
niewidzialnej bestii

pazurami rani umysły
i nakłania do nałogu
biel wytycza drogę
w labiryncie rozpaczy

duktem idę do domu
wolny od przeszłości
ślady błota na butach
czysty dla przyszłości

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



serdeczne dzięki za odwiedziny Waneso, czy ciekawie? miłe słowa jednak nie jestem przekonany , co do tego wierszopisu jednak dobrze odbierasz przekaz. Ciężko pisać o zwykłym życiu, gdyż jest szare

serdecznie i ciepło

13
Opublikowano

13-stko

och te cyferki ulubione :) i nieznośne
Dobry tytuł
Wola ważna !, walka to męska rzecz, z mojego punktu widzenia czymś jedynie w rodzaju ostateczności przez determinację.

Czytam ten wiersz, któryś raz. Jest trudny przez trzecią zwrotkę, której nie rozumiem
i właśnie ona daje mi za dużo do myślenia, ba nawet niepokoi, mam wrażenie niepotrzebnej
( nie wiem ?) zmiany szyku albo właśnie to, że pod peelem wkradło się czy wpiło przez nałogi To "nad grzęzawiskiem skry niewidzialnej bestii " i dalej "...przez biel ..."

Pozdrawiam ciepło

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



FLY jak zawsze dzięki za komentarz i odwiedziny
Pisząc myślałem iż ten wierszopis jest za prosty w odbiorze, gdyż ciężko napisać coś o takim życiu jakie jest bez zbytecznych metafor i chwytów lierackich. Ta biel to heroina, a jakoś musiałem obronić chorych ludzi od uzależnienia, gdyż ich szkoda dlatego napisałem bestia, co nakłania do ćpania ale wiadomo, ze chodzi o czarne moce szatana ot tak to wygląda

serdecznie i cieplutko:):):):)

lubiąca Ciebie 13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Grażynko to dla mnie zaszczyt, że zabierasz ten cytat, a tak na marginesie niech to będzie prezent ode mnie dla Ciebie. Miła jesteś:):):):)

serdecznie i cieplutko

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Grażynko to dla mnie zaszczyt, że zabierasz ten cytat, a tak na marginesie niech to będzie prezent ode mnie dla Ciebie. Miła jesteś:):):):)

serdecznie i cieplutko

13
dziękuję Sfinksie
poczułam przyjemny powiew:)
a to zbawienne w zwalczaniu gorączki

życzę zdrówka
(mi ostatnio brakuje)

Grażyna
Opublikowano

duktem idę do domu
wolny od przeszłości
ślady błota na butach
czysty dla przyszłości ----> a jednak nie całkiem wolny. błoto raz przyczepione do butów wróci z nami do domu i zanieczyści nam 'świetlaną' czystą przyszłość bo od przeszłości nie da się uciec - tak to odbieram

Pozdr.
LadyC

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


sztuka tkwi w tym żeby nie nanieść błota choćby nie wiem jak zabłocone buty
i w tym znajduję przekaz Twojego wiersza Zagadko

szacun

Ha!
Nie wnieść - tylko jak??
;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


sztuka tkwi w tym żeby nie nanieść błota choćby nie wiem jak zabłocone buty
i w tym znajduję przekaz Twojego wiersza Zagadko

szacun

Ha!
Nie wnieść - tylko jak??
;)
LadyC
ha! najprościej zdjąć:)
ale po mojemu to nie tędy droga i nie o takie buty...

szacuneczek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ha!
Nie wnieść - tylko jak??
;)
LadyC
ha! najprościej zdjąć:)
ale po mojemu to nie tędy droga i nie o takie buty...

szacuneczek


Pablo - wiem że nie tędy - dlatego pytam ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
    • Współczesna polityka to ludowe mity: Kto głośniej straszy diabłem, ten chodzi na szczyty.
    • nie żyję po to żeby pisać a jednak piszę lecz raczej po to żeby żyć
    • @Leszczym   To ciekawe, że nazywasz to egocentrycznym - jakby wiara w siebie była czymś wstydliwym. A jednak bez niej nic się nie skleja. Może to nie egocentryzm, tylko jakiś rodzaj wewnętrznej spójności - wiesz kim jesteś. :) 
    • @Stukacz   Mocny, nasycony tęsknotą tekst. Świetnie oddany jest stan zawieszenia między pamięcią a zapomnieniem. "Otchłań pustki i dech suszy" to fraza, która idealnie podsumowuje ten bolesny krajobraz duszy. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...