Most nadziei

[Franek Kikuta]

Los zarządził przypadkowo,
złamał ziemskie ciało,
tak skazane wyrywkowo
z bólu wyło i płakało.

Życie kocha niespodzianki,
gdzie tu jest powaga!?
A z tragedią idzie w szranki
prawda smutna, naga.

Plany snuła nad przyszłością,
przed oczyma błysk nieznany,
ból pożegnał ją z radością
- zniknął świat kochany.

Został smutek, ten skazaniec
duet z bólem razem,
czas już przerwać losu taniec
wewnętrznym rozkazem.

Podświadomość most buduje
świeci on nadzieją,
a w ciemności ciało czuje,
że się cuda dzieją.

Jeszcze trochę czasu minie
droga niedaleka,
ból ze smutkiem szybko zginie,
dowód - most i rzeka.

[Fly Elika]

Przypadł mi twój wiersz Franio,
zawirowany prozą .. mosty, rzeki
ciało, taniec .. czy jakby dnia klimat?

pozdrawiam

[teresa943]

bardzo mi się podoba; czyta się lekko i budzi refleksje, tylko coś mi się wydaje rytm zaburzony w 3 zwrotce, a szczególnie w 1 wersie...

serdecznie pozdrawiam :-)
Krystyna S.

[Fly Elika]

forma jak zauważyłam u teresa z numerkami wiersza lekka,
gorzej ze światem

[Jacek_Suchowicz]

piszesz i dobrze ale sylab to Ci się nie chce liczyć
druga strofa czwarty wers powinien mieć 6 a ma 8 sylab
i zacznij dbać o styl -czytaj klasyków
pomysł jak zwykle masz
pozdrawiam Jacek

[Kamertonka]

pobudza do szukania nadziei
zatem dziękuję
i
poozderko

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. Wiersz to stara historia kobiety po ciężkim wypadku, (kręgosłup) która zaczęła malować i żyć normalnie, bez kompleksów choroby. "Most nadziei" to jeden z jej obrazów, który mną wstrząsnął. Pasja i wiara jeszcze raz udowodniły o swoim leczniczym wpływie. Pozdrawiam.

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuję bardzo za komentarz i uwagi, szybciutko poprawiłem. Pozdrawiam.

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Melduję, że swiat został naprawiony, dzięki.

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za budujące podpowiedzi wyrażone w sposób precyzyjny - poprawiłem wg. Twojej słusznej sugestii, a ze stylem, chyba już do końca będę się brał za "bary". Pozdrawiam.

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuję, za zwrócenie uwagi na intencję wiersza. Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

... (...)"Podświadomość most buduje
świeci on nadzieją,
a w ciemności ciało czuje,
że się cuda dzieją."(...) . . . :)

Nadzieja, jak dobrze, że nas nie opuszcza... ;)
Pozdrawiam.

[lalkabp]

wiersz bardzo ciekawy, ale pogubiłaś się w sylabach ,ale czyta sie przyjemnie;))

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Nadzieja ostatnia umiera" - sądzę, że ten temat zagosci jeszcze na moim portalu. Dziękuję za komentarz i pozdrawiam.

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz został poprawiony- dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

[Pan_Biały]

nie fascynuje mnie takie pisanie, tu 6 a tam osiem, to nie matematyka. Temat poważny i tylko tyle.pisać dalej

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Panie Biały za mądry komentarz, ale pozostali komentujący też mają swoje racje, bo kiedy zacząłem liczyć zgłoski (sylaby) to do końca powinienem być konsekwentny - to mnie wytknięto...lub wprowadzić "wolnoamerykankę", wg. współczesnych zasad, co i Ty sugerujesz. Ale pisanie to czysty indywidualizm. Pozdrawiam.

[teresa943]

jeszcze raz poczytałam dla przyjemności,
a to zabieram

Jeszcze trochę czasu minie
droga niedaleka,
ból ze smutkiem szybko zginie,
dowód - most i rzeka.

rzeka kojarzy mi się z życiem, które wartko zdąża do źródła, a most - z nadzieją, że mimo wirów dopłynę...do celu
ładny i mądry wiersz

ciepło i serdecznie :-)
Krysia

[Franek Kikuta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo; - nic dodać, nic ująć taka była rola symboli umieszczona w wierszu. Pozdrawiam serdecznie.