Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

liście spadają konarem

kłaniają się ziemi

ociężałe płodnością

zawracają w głowie

płoną zielonością

skupieni mądrością

w raju letniego

uroku dziękujemy

za każdy dzień

pod parasolem

bożego orzecha

Opublikowano

'Koniec lipca' mnie urzekł, ale ten... Cudo ;)

I znowu czuję tę samą lekkość.

liście... kłaniają się ziemi - ciekawe użycie

Takie drobne uwagi:
wyrzuciłabym jedynie ten wers: skupieni mądrością
a na koniec zamiast bożego orzecha, po prostu napisałabym 'orzecha'


Czytając ten wiersz można przez chwilę poczuć zapach zieleni - '...płoną zielonością'
Ja to widzę, ja to czuję...

Pozdrawiam ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki Droga Joanno za cudo...!
Niezmiernie dziękuję Poetce...za!
Już wyjaśniam:
skupieni mądrością ,było nas wiele , podziwialiśmy uroki orzecha , i uwierz ,każdy patrzał w milczeniu przez długą chwilę , dopiero po czasie podziwialiśmy piękno ...bożego stworzenia!
Całuski!
Ania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki Droga Joanno za cudo...!
Niezmiernie dziękuję Poetce...za!
Już wyjaśniam:
skupieni mądrością ,było nas wiele , podziwialiśmy uroki orzecha , i uwierz ,każdy patrzał w milczeniu przez długą chwilę , dopiero po czasie podziwialiśmy piękno ...bożego stworzenia!
Całuski!
Ania


Ach, Aniu... zbyt wielkie słowa dla mnie... 'Poetki'...
Teraz już wszystko jasne, a Twoje pisanie na pewno nie poszło na marne ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nata

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , Przez sugestie również zaczęłam czytać półpasiec Dziękuję za odwiedzinki!   wierszyki, Kiedyś były ciekawe zwyczaje. Jestem ciekawa, czy gdzieś w Polsce półpościec jest wciąż żywy... Dziękuję za odwiedzinki!   @Wiechu J. K. @Poet Ka Dziękuję Wam!    
    • @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.
    • @Adam Zębala znakomity tytuł i mądry wykład o przenikaniu - od mgły do mgły, od nieistnienia do nie-istnienia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...