Ojciec

[Jan Neck]

Zabrakło jej odwagi, nadziei czy lęku,
pamięci pogrzebanej w utraconej ziemi.
Wtedy świat cały stanął gwałtem w miejscu,
choć ona tak bardzo pragnęła coś zmienić.

Po wszystkim wszystko błahostką zrodziło,
mocno przezroczyste i powietrzem suche,
szeptało życie, że śmierć lichą chwilą,
By można ją śmiało palcem wykruszyć,

zaś epitafium nie wrzeszczało „jeszcze”.
---------------------------------------
Powiedziałem tylko, że się przeziębiłem
z problemów ciężkich jak chmurka na wietrze.
Bez żalu odparła: mój ojciec nie żyje.

Bez smutku w treści.

[Sylwester_Lasota]

Zadziwiające zderzenie problemów.

Do poczytania.