Teatr złamanych serc - Akt I

[Krzysztof Pokrzywiec]

Znalazłem w sobie mgłę cnotliwą.

Skruszała ozdobą w tobie pętliwą.

Od punktu, do punktu

Wyśpiewywałem łzy.

 

Postanowiłeś, na scenę wejść wspólną

Wygłaszać tą elegię powtórną.

W teatrze mego serca

Szczerzysz swe kły.

 

Ten sam głos we zwrotkach,

Głosił gładząc głowę

Że piekło Dantego przejdzie.

 

To ten sam głos,

Co się zdziera w refrenie

Że nie umie, już się kochać we mnie.

 

A ja kochałem.

Ja przysięgałem.

Kochać cię nawet wtedy.

 

Byłem złamany w pół

Ty się stałeś herosem.

Dziś spalasz mosty,

Brodząc, sztyletem w mej piersi.

 

Stworzyłem cię Aniołem.

Ale ty zamarzasz na dole.

Wergiliusz umarł w Lecie,

Zostawił zgliszcza.

 

I otworzył

Teatr złamanych serc.

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zlituj się nad czytelnikami!

[Leszczym]

@Krzysztof Pokrzywiec Ogólnie, najoogólniej dziewczynę trzeba w ogóle mieć możliwość, choć potencjalną, poderwać. No nie wiem pójść na wino na schodki nad Wisłą albo cóż :))

[Krzysztof Pokrzywiec]

@vioara stelelor litości mam w sobie zazwyczaj dość dużo, ale nie rozumiem w czym problem. Możesz wyrazić swoją opinię troszkę jaśniej? Chętnie przyjmę jakąś konstruktywną krytykę 

@Leszczym tylko, że ja nie wspomniałem o żadnej kobiecie… i też w sumie nie mam zamiaru żadnej podrywać.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Leszczym]

@Krzysztof Pokrzywiec O przepraszam, swobodna nadinterpretacja mnie naszła, wybacz :)

[Krzysztof Pokrzywiec]

@Leszczym W sumie nie masz za co, to kocham w poezji, że tak bardzo można się nią bawić @Leszczym  tylko, że ja nie wspomniałem o żadnej kobiecie… i też w sumie nie mam zamiaru żadnej podrywać.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Leszczym]

@Krzysztof Pokrzywiec Ogólnie podrywanie czy nawet zapoznywanie jest coraz bardziej utrudnione i utrudniane, ale to tak okazjonalnie mnie nachodzi, przebija się przez moją lekową warstwę ochronną bym powiedział :)). 

[Krzysztof Pokrzywiec]

@Leszczym Dokładnie tak! Mam te same spostrzeżenia o dzisiejszym świecie. Często nie dopuszczamy kogoś do siebie i nie jesteśmy dopuszczani do kogoś. Niestety gdzieś w tej codziennej pogoni zapominamy by się zatrzymać i spojrzeć na człowieka oczami, a nie ekranem…

[Leszczym]

@Krzysztof Pokrzywiec Owszem, no ale tutaj to ekranujemy raczej :)) Inna sprawa, że tak trochę jest :)