@Berenika97
Znakomity wiersz!
Najbardziej przejmujący jest finał, wierny prawdziwej, tragicznej historii Skarbek - przetrwała wojnę, niebezpieczeństwo i granice wielu krajów, ale zginęła z ręki zazdrosnego mężczyzny w czasie pokoju. Ta gorzka ironia losu - że to, co miało ją zabić podczas wojny, nie zabiło, a zabiła banalna, prywatna zazdrość - nadaje wierszowi wstrząsający, dokumentalny niemal ciężar. Bardzo dobre literackie uhonorowanie jej pamięci.
@beta_b
Bardzo szczery wiersz o życiu pod górkę, w którym trud i porażki nie są przedstawiane jako przekleństwo, ale jako droga do zdobycia doświadczenia.
Świetne jest zakończenie - przejście od tęsknoty za łatwością do dojrzałej konkluzji, że zdobyte "przez trudy, znoje" doświadczenie stanie się własnością, którą można świadomie wykorzystać. To ładna puenta: trudne życie, ale mądrość z niego wyniesiona, jest tym, co naprawdę zostaje.
@wiedźma
Piękne studium trwania i czekania. Niesamowicie oddany jest stan zawieszenia i tęsknoty. Fragment "jestem , pół słowem , pół ciszą , pół Tobą, pół sobą" idealnie punktuje to uczucie wewnętrznego rozdarcia.Wiersz czyta się niemal jak szept – z każdą kolejną strofą robi się coraz ciszej i ciemniej, aż na końcu zostaje tylko naga skóra i to jedno, najważniejsze słowo: "bądź".
Niezwykle piękna liryka.
@Łukasz Jurczyk
Narratorka relacjonuje wydarzenia chłodno, z dystansem. Wojna w jej opisie jest surowa, brzydka, pełna niedopowiedzeń i ciszy, która krzyczy głośniej niż same słowa. Bardzo sugestywne obrazy - świetne!