Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

a gdyby tak...

a.adamek elikowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

a.adamek elikowski

a.adamek elikowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

...rzeczywiście zatrzymać czas
zapomnieć co w starym było złe
zacząć od nowa
porzucić więzy złych mar
zakręcić w linii prostej
szalony walc
w taniec o spełnionej miłości
Obudzić w sobie moce
odkrywać wciąż drzemiące
ze spokojem popatrzyć w dal
na to co z życia czyni wiosnę
zaśpiewac o poranku melodię cichą
spotkajmy się na tej naszej drodze
na ławce piasku odsłuchując
o jakiej ciszy śniło wzbudzone morze
a biały żagiel porwie nas
nad falami łagodnie
będziemy spiewać aż po kres
szanty o naszej miłości
zasadzimy też jej czar
na tym co gdzieś się rodzi..

ula

ula

Opublikowano
Opublikowano

będę szczera, starałam się, ale nie potrafię dojrzeć w Twoim wierszu nic hm.. nowatorskiego, zaskakującego? chyba jest nudny

pozdrawiam serdecznie i czekam na coś lepszego:))

a.adamek elikowski

a.adamek elikowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



za dużo nowatorstwa gubi i prowadzi do Schorowania albo jej pogłębienia :))
lepiej spocząć częściej nawet na nudności i w sosie własnym polecam !

nananana odpłynęli ... a żagla nie widać lalala :)
pozostaje skomleć :))

pzdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Manek
      Zbójnickie przypowiastki

      Przez Manek · Opublikowano

      Mam nadzieję, że nasze Panie mi ten malutki żarcik tutaj wybaczą ;-))           Zbójnickie przypowiastki   Chodziył Jadam se po raju, Co by zechcioł, to mu dajóm. Mioł mahorki, jodła, chmielu, Móg tańcować na weselu Ale tyćko mu sie ckniyło – Samojeden sie tu żyło.   Widźi z nieba to Pon Bócek, A że serce mioł pocciwe Rzekł: „Zmartwienie ci ukróce. Zaroz, Jadam, cie zadziwie.” Ziobro ciepnął wnet na ławę I wystrugoł z niego babe.   Baba zawżdy, jak to baba, Nieposłusna i ciekawa. Myśli Antychryst – psio jucha: „Już jo ogień wom rozdmuchom”. Jeno mrugnął na niom okiem – Już do diobła, i z przyskokiem.   Doł ji jabłko zakazane. Zjadła... A na drugi ranek Jadam, zły, za kare obił. Lecz za późno juz to zrobił, Bo Pon Bócek wygnoł z raju.   Odtąd chłopy tak godajóm: „Na tyj ziymi, nadal bożyj, Z babóm źle...               A bez baby?                                  Jesce gorzyj!”       Marek Thomanek 29.03.2026      
    • andrew
      Zabawa

      Przez andrew · Opublikowano

      @Tusza ... a ja  ja chciałbym  być blisko  gdy porywa  codzienność    gdy podziwiam  świat życie    sam otworzę okno  do siebie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • violetta
      Chevron …

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETA uwodziciel:)
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 59. Miasto, które śni się nocą

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      59. Miasto, które śni się nocą (narrator: hypaspista)   1.   Na wieży spotkałem człowieka, który się modlił — nie przerwałem mu.   2.   Dym gęstszy niż krew, a przecież wdychaliśmy go z chciwością.   3.   Pomost był wąski — wystarczająco, by się nie cofnąć.   4.   Obok mnie płonie lochagos* — nadal trzyma szyk.   5.   Krzyczy coś, ale język już nie ma słów.   6.   Ciągle ktoś ginie, ciągle ktoś na jego miejsce.   7.   Na murze świat ma rozmiar ramienia.   8.   Walka wiruje wokół — twarz w twarz, krzyk w krzyk.   9.   Trwali do końca — nie o życie chodziło, lecz o to, czym było.   10.   Co było dalej? Po co pamiętać.   11.   Widziałem morze, jak zmywało krew — dla równowagi.   12.   Szukałem przyjaciela — znalazłem jego hełm.   13.   Nie pytam, gdzie leży. Wszyscy gdzieś leżymy.   14.   Los rzuca kośćmi — zawsze tą samą ręką.   15.   Jednych ocala, drugich grzebie bez imienia.   16.   Czasem śnię znów Tyr — ciągle tam jestem, ciągle nie mogę się obudzić.   *lochagos - jeden ze stopni oficerskich armii macedońskiej   cdn.
    • FaLcorN
      Chevron …

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA   Królowo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      w porządku, będę bardzo przepraszał. Wręczę Ci bukiet siebie przyjmiesz?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...