Nie Wymagaj

[Tritu Rus]

[...]Tacy poeci jaka jest publiczność!

A. Asnyk





Nie wymagaj od nas mistycznych przenośni,
Skoro nie pojąłeś słów ogólnie znanych.
Jeśliście już z marnych wierszydeł wyrośli,
To zrozumcie treści, tych jakże wspaniałych.

Nie wymagaj od nas zawiłych konceptów,
Na strofy, których i tak nie przeczytasz.
Taki już rynsztunek oraz fach poetów,
By pisać od siebie, nie tonąc w zaszczytach.

Nie wymagaj od nas ukrytych przekazów,
Bo zawsze dostrzeżesz oczywiste racje.
Jesteście tak mądrzy, widzicie od razu,
I szkoda wam czasu na interpretacje.

Nie wymagaj od nas boskiego polotu,
"Przestańcie już tworzyć", wciąż piszesz z uporem.
Robicie z nas durniów, robicie idiotów,
A siebie stawiacie na sztuki cokole.

Nie wymagaj od nas, wymagaj od siebie,
Bo braki u innych tak łatwo wyliczać.
Zrobię o co prosisz, lecz proszę też Ciebie,
Byś oprócz pisania nauczył się czytać.

[Anna_Para]

Ostro pan poleciał, Panie Tritu! Zgrabnie, dobitnie! Osobiście zabrałabym dla rytmu w 3. wersie 3. strofy "że". Ale w sumie... to pikuś! Pozdrawiam, Para.

[Tritu Rus]

Racja, nie zauważyłem wklejając.

[Sylwester_Lasota]

W tym jednak rzecz, że dobry krytyk wcale nie musi być dobrym twórcą w dziedzinie, w której krytykuje. Ba, wcale nie musi być twórcą :-).
Pomysł wiersza nie nowy, ale wykonanie do przyjęcia, moim zdaniem.

Pozdrawiam i do poczytania.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... to prawda, nie zawsze za pierwszym czytaniem, dostrzegamy głębsze wartości jakiegoś wiersza...
Pomysł i wykonanie tego powyżej, są i dla mnie do przyjęcia.
Pozdrawiam... :)

[kasiaballou]

Bardzo przepraszam, ale o ile myśl jakaś do odłowienia, to wykonanie strasznie nietrafione - no, nudne, męczące i tyle, brrrr...
pozdrawiam.