Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w nocy budzą koszmary
tylko twój zapach czuję
ciało otula zimna kołdra
to druga strona miłości

jednym wszystko daje
innym zostawia przepaść
nie ma dla niej znaczenia
mamona to życia teatr

oczy kobiety hipnotyzuje
prowadzi jak lunatyka
latem mnie szron okrywa
a ona drwi i lśni przez łzy

Opublikowano

13 - tko nie wiem dlaczego, ale ładny ten wiersz i choc jestem kobietą to nie wiem dlaczego i czy to teatr hipnotyzuje oczy kobiety? czy dobrze sobie myślem :)) Sfinksie czy też kołdra :)?
to takie małe moje pytanie
a drugie dlaczego drwi, to brzydko przecieeeż ? czy na pewno drwi ?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



drwi znaczy szydzi to ładne słowo dla postrzelonej miłości

mamona to życia teatr -- pieniądze to tylko błahostka, a każdego człowieka życie to teatr nic więcej, gdyż raz Bóg raz Szatan ciąga za sznurki ludzkiej figurki, tak to widzę w myśl Platona.
Co do hipnozy niech zostanie jak jest , a może to zaskroniec ta miłość:):):):):))::)

dziękuję za wizytę, koment i miłe słowa

serdecznie i ciepło

13
Opublikowano

zaskroniec obrzydliwy tzn. mnie bierze obrzydzenie na tego typu określenia,
co do miłośći , cóż zawsze można powiedzieć, ze postrzelone jest coś, a przypadki nie wybierają tak jakby nie miały czasu na zastanowienie... a od czego to zależy albo od kogo ..hmmm

serdecznie i ciepło

Opublikowano

Fly to nic więcej jak fizyka i zawarta w człowieku energia jednak postrzelona miłość ma największe walory, gdyż nie ma początku i końca w myśl Alfa-Omega z Biblii i słów Carpe diem:):):):):):)

serdecznie

13

Opublikowano

pociąga ta "postrzelona miłość", wolę od wyrachowanej, a co do teatru życia...słusznie, każdy z nas ma wyłącznie swoją rolę i od niego zależy, czy zagra lepiej czy gorzej...dopiero po ostatnim spektaklu wypłacą nam gażę :), więc starajmy się...
podoba misie :) Sfinksie :):)

pozdrawiam upalnie bez "postrzału" :)

Opublikowano

powiało... barokiem?
tak myślę Sfinksie zimna kołdra nie ma raczej paradoksalnego znaczenia ale w kontekście wiersza brzmi 'oksymoronowo' podobnie jak szron latem, drwina na ogół zakrapiana uśmieszkiem a tu łzami... ale przecież świat jest tak właśnie złożony że nie wszystko da się zinterpretować jednoznacznie (a może nawet nic bo czasem białe bywa czarne)
a wiatr to już na pewno zmienny
w tytule tak meteorologicznie ale bardzo trafnie w odniesieniu do wiersza i przełożeniu na życie
szacun

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Krysiu jak zawsze dziękuję za odwiedziny i skromną lekturę, a i cieszy , że się podoba
No ta gaża pewnie po antrakcie i styk aktor znikł, jak w teatrze

serdecznie i ciepło

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



,,byłam i się zmyłam" och LadyC tutaj Ty jako pierwsza powinnaś mi dać po głowie, a Ty milczysz, a to wielka szkoda, ale cóż i chyba mnie tak kochasz , jak ta kołdra, ale jak mawiają lepsze to niż nic.

serdecznie i ciepło za bycie

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



,,byłam i się zmyłam" och LadyC tutaj Ty jako pierwsza powinnaś mi dać po głowie, a Ty milczysz, a to wielka szkoda, ale cóż i chyba mnie tak kochasz , jak ta kołdra, ale jak mawiają lepsze to niż nic.

serdecznie i ciepło za bycie

13


A czy ja młotkowa jestem, żeby zawsze dawać po głowie??
Była, się zamyśliłam i nadal myślę ;)
Miewam też i tak, że nie zawsze się dzielę myślami

Pozdrówki
LadyC

PS
A kocham kocham - jak ogień wodę ;))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



,,byłam i się zmyłam" och LadyC tutaj Ty jako pierwsza powinnaś mi dać po głowie, a Ty milczysz, a to wielka szkoda, ale cóż i chyba mnie tak kochasz , jak ta kołdra, ale jak mawiają lepsze to niż nic.

serdecznie i ciepło za bycie

13


A czy ja młotkowa jestem, żeby zawsze dawać po głowie??
Była, się zamyśliłam i nadal myślę ;)
Miewam też i tak, że nie zawsze się dzielę myślami

Pozdrówki
LadyC

PS
A kocham kocham - jak ogień wodę ;))

No jasne ogień i woda ciekawe porównanie do miłości i do złości:):):):)

dziękuję za komentarz i wizytę

serdecznie i ciepło

13

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...