Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

stąpam po rosie
tyle przemiłych
chwila po chwili
stopy wpijają
nieproszone ciernie
wzdycham żalem
zdjęcie mam
ukrywam i
nie zmieni
biegu marzenia
wierna zostanę
wspomnieniom

Opublikowano

Bardzo czuły wiersz wg mnie :) Do „stopy wpijają” wydaje się że będzie to sielanka, aż nagle pojawiają się „nieproszone ciernie”. Myślę, że to porzucenie jakiegoś miejsca lub wakacyjnej miłości. Jednakże pozostaje zdjęcie, które mimo, że nie przywróci realnie tamtego miejsca/zdarzenia to jednak pozwoli na wracanie tam we wspomnieniach. :)
Bardzo podoba mi się ;)
Serdecznie pozdrawiam… :))

Opublikowano

Kochana nie mam już siły, ale powiem krótko: nie "leżą" mi entery...tak jabyś treść pocięła, czy podarła na kawałki...może coś z tym zrobisz? oczywiście to Twój wiersz :)

serdecznie i ciepło :)

Opublikowano

podoba mi się taki jaki jest,
mówisz
i
wspominasz powoli,
myślisz
więc
wspomnienie daje Ci
nowe wspomnienie
tak człowiek też się
uczy powoli
i nie musi się
wszystkiego nauczyć
wkuć
wystarczy
że zrozumie
i zapamięta i wyciągnie
wniosek najważniejszy

to tylko taki mały przykład, wspomnienia
kształtują też zycie i duszę, która daje też pełnię życia
pozdrawiam Alunko
ładny wiersz

Opublikowano

Dziękuje wszystkim za czytanie bardzo i to bardzo miło!
-Tobie Mateusz- Ulvhedinza ciepłe słowa
-bazylowi za swoisty komentarz
-Teresie za obiektywizm
-Fly za ładni i za...
-Mirkowi za urokliwy i za,za..
Przepraszam że tak krotko, ale mam zarkopione oczy lekiem , bardzo żle widze, ale za tydzien lub dwa ,będzie lepiej!
Usciski
Ania!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ludzie wrażliwi na piękno przyrody chyba czują wszystko mocniej i piękniej, Twój wiersz świadczy o tym:):)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - fajnie że się podoba - dzięki -                                                                    Pzdr. Witam - szkoda że tak bywa - oby jak najmniej  - miło że czytasz - dziękuje -                                                                                          Pzdr.uśmiechem. Witaj - mogło tak być że za mało  - ale i tak bywa -                                                                                             Pzdr. @Berenika97 - @Rafael Marius - @huzarc - @Poet Ka - dziękuję -
    • @Charismafilos Zauważyłem, że Twój wiersz jest najbardziej optymistyczny ze wszystkich. Pewnie drugi w kolejności pod tym względem byłby @bazyl_prostze swoim wierszem w osobnym wątku. Optymistyczny, ale rozczulająco nierealistyczny :) Poczytałem o Wawrzyńcu Scupoli i jego praktyce duchowej. I taka refleksja, że gdzieby się nie obejrzeć w religijnym/duchowym supermarkecie, to kluczową kategorią staje się Uważność. @Magdalena U Ciebie ten obraz człowieka ze smyczą w zębach jest porażający. I to też rozprawa nawet bardziej drążąca religijny aspekt niż u @Charismafilos @hania kluseczka Cześć :)  Z nerwem i ironią.  Taki w kierunku marksistowskim trochę. Wyalienowana jednostka w trybach systemu, a wybór ogranicza się do szerokości półki w Lidlu.
    • Małpa łupała ich ciała. Pułap łam!
    • Dokąd pójdziesz, gdy opuścisz siebie, rezygnując z dobra i światła? Zgubisz drogę i jasny kierunek, a pogrążysz się w piaskach i zaspach. Weź ze sobą chociaż uśmiech matki, z ciepłym słowem , ukryj za pazuchą. Może wyjmiesz je kiedyś ukradkiem, gdy zapłaczesz nocą ciemną i głuchą.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...