prowadzenie.

[teraa]

ku zbiornikom pustym i suchym od ewaporacji poprzednich
lat, parła naprzód ta czerwonogłowa diecezja. mułowate i
lepkie oczodoły kawałka tutejszej ziemi wzywały

śpiewem marynarzy kutra, jak gdyby dawne odnogi dawnego jeziora
miały łuski jak feministyczna syrena. z zarośli, całkiem nagi
patrząc, spod łun i hostii wdrapywałem się na
obrośnięty ptakami zegar tego miejsca.

ludzie przybyli do miejsc niby bożych, niby świętych jak
piasek z klepsydry rozsypani po błogosławionym polu, po
napiętnowanym bagnie. z wysokości, bliżej brudnego nieba,

słyszę jako pierwszy przybijany gwóźdź i
jako pierwszy rozrywam pęcherz płodowy.

[Agnes]

To się nie może tutaj spodobać. nikt nawet tego nie odważy się skomentować. sam wiesz, że to nie ma sensu :)
Wbrew pozorom wszystko łączy się w jedną, logiczną całość. Szkoda, że nie postarałeś się napisać tego prościej. niby boży lud, w bożych miejscach. Niby. Wiem, mnie też to mierzi:)

Pozdrawiam.
A.