Pożegnanie Il Capitano.

[nAzGuL22]

Futbol dał mi wiele radości. Wśród nich naprawdę mało było przykrych zdarzeń. Za takie mogę uznać niektóre porażki, ale one są częścią piłki, więc trzeba je zaakceptować – Paolo Maldini


18 maja 1994

Pamiętam moment, kiedy pierwszy raz
wybiegłem za tobą na boisko.
Na kolację jadłem chleb z cukrem
(dlatego ząb mądrości
rozleciał się, zanim wyrósł), a przez
drzwi pokoju przeciekał zapach
wódki maczanej w ustach ojca.

Już wtedy z elegancją przemieszczałeś się
między linią obrony i ataku
precyzyjnie wytrącając z równowagi
przestrzeń między boiskiem, a trybunami.

14 czerwca 1996

Biegałem wtedy za piłką
w dziurawych tenisówkach, do których
wpadał żółty żwir, a wypadał czerwony.
Nie rozumiałem co znaczy po włosku płakać,
ani dlaczego matka ma do mnie pretensje,
że się nie uczę. Wiedziałem, że nad słowem
nożna znajduje się piłka pobudzająca wyobraźnię.

Sukces narodził się w bólach.
Piłka rozrywała siatkę skóry, a każde
kopnięcie było na wagę powietrza.
Christian wytrwalej znosił napierające
mięśnie Adriany niż włoska defensywa
czeskie ataki. Uwiązany pępowiną
płakał wraz z włochami.

31 maja 2009

Moją obiecującą karierę futbolisty
przerwały hormony, papierosy, wódka i kontuzje.
Raka trawiącego moją rodzinę
pochowałem wraz z ojcem.

Kiedy cię żegnano Florencja płakała.
Piazza della Signoria opustoszał.
W wieczornych wiadomościach
obchodzono 21 światowy dzień
bez papierosa. Zapaliłem 22.

[Pancolek]

Po pierwsze i przede wszystkim, nienawidzę odniesień sportowych w poezji. Nie zniesę tego i już ;) Ot subiektywna przypadłość.

Po drugie,

każde
kopnięcie było na wagę powietrza.

To za trudny dla mnie obraz do przebicia się.

Po trzecie,

Moją obiecującą karierę futbolisty
przerwały hormony, papierosy, wódka i kontuzje.
Raka trawiącego moją rodzinę
pochowałem wraz z ojcem.

To odstaje, jakieś takie płaczliwe.

Po czwarte, mimo wszystko mnie przyciągnął, czuję go.
+

Pancuś

[Tali Maciej]

a ja tam lubię nawiązania sportowe, może dlatego, że jako wyczynowiec jest mi to bliskie
tekst daleki, fragmenty dobre, ale całościowo, gwizdali na meczu
pozdrawiam

[Toby]

Tak pisać o futbolu, to trzeba czegoś więcej niż li tylko warsztatu poetyckiego, trzeba imho serca.
Pozdrawiam

[Magnetowit_R.]

dobrze się czytało, sam grałem ale w 1988 wyciąłem irokeza i rzuciłem futbol dla wyższych celów;)...do sportu wróciłem ale o kopaniu po mordzie i finezji uderzenia z łokcia pisać nie próbowałem;) może spróbuje..

[Martyna B.]

Sprawozdanie sportowe-na pewno. Wiersz-nie bardzo. Przerost treści nad formą jest tu masakrycznie wielki, ( przyganiał kocioł garnkowi, he,he...)
Pozdrawiam:)

[Messalin_Nagietka]

blog? chyba to nie ten dział?
MN