Sonet I

[adolf]

Jechał po Krupówkach w orszaku turystów
Kaleka na wózku - rumaku królewskim
Żebrał o dosłowne czytanie napisu
Przez poddanych-gapiów: "nóg nie mam i ręki"

Tym zdaniem się wiązał, lecz nietrwale, z ciałem
gdy w górę ciągnęła go z liter chorągiew
A on jakby jednym milczącym rozkazem
Samego chciał siebie uczynić posągiem

By stać tam przez wieczność... przeszyty na chwilę
być w ciemni kosmosu błękitnym portalem
aż świat się posągów zachłyśnie swym spiżem.

I ty zatopiony w miejskiej szarej rzece
zapytasz się: człowiek? Co znaczy naprawdę?
A skała odszepnie: nie znaczy nic więcej.

[Sfinks13]

Znów głębia i piękna liryka

serdecznie

13

[teresa943]

I ty zatopiony w szarej rzece miejskiej
zapytasz się: człowiek? Co znaczy naprawdę?
A skała odszepnie: nie znaczy nic więcej.

zaczytałam się i jeszcze myślę...

serdecznie Adolfie :)