Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Definicja miłości

SiO2
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jan Neck

Jan Neck

Opublikowano
Opublikowano

Łojezu. Piszesz pozłacane myśli zaledwie.

A więc:
1. To brzmi jak plagiat z przykazania.
2. Złotych myśli lepiej nie publikować na forum poetyckim.
3. Dużo czytaj, nim zaczniesz coś pisać. Dużo pisz, nim zaczniesz publikować.
4. Ni krzty metafory, gry słów (i nie chcę używać mądrzej brzmiących pojęć).
5. Nawet w trzech linijkach uknuł się bardzo drętwo brzmiący, nieproszony rym. Nawet dużo lepiej to "coś" by brzmiało tak:

[quote]Kochać, to znaczy uznać bliźniego
Za ważniejszego
Od samego siebie



Jeśli to początki, trzeba się zmobilizować do pracy, bo poezja nie powstanie u leniuchów, którzy sobie coś tam skrobną w przerwie śniadaniowej. Poznawaj techniki innych i nie bój się z nich korzystać, a po napisaniu czegokolwiek, dobrze się zastanów. Wyłapuj swoje błędy, pozwól innym na ich wyłapanie.

[Edit] Jeszcze coś, co dobrze wiedzieć. Unikaj banałów, czegoś oczywistego, podanego na tacy a znanego. Bądź oryginalny(a).
Jan Neck

Jan Neck

Opublikowano
Opublikowano

Jeszcze trochę myślałem o tym czymś...
Jeszcze kilka rad.

Jest taki styl, co się minimalizmem zwie. Ucinaj wszystko, co uznasz za zbędne i nic nie wnoszące. Można by spróbować coś z tego wykrzesać...

[quote]Kochać, to znaczy uznać bliźniego >
Za ważniejszego
Od samego siebie >



Teraz myślę, brzmi lepiej, ale brakuje w tym czegoś istotnego, co skoncentruje wszystkie emocje w jednym punkcie - pointy. Na wstępie też coś jakby za mało.

Pewnie jeszcze dużo do zrobienia w tym utworze. Dużo pracy przed Tobą. Dla mnie dalej to za mało i po wielu przeróbkach i rozbudowaniu może odważyłbym się na publikację w dziale P. Sęk w tym, że wtedy to już będzie zupełnie inny wiersz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      Ara ta Tatara / Rata tura, żaru Tatar / Mantra, żart nam

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      San ima raż i zaraz zarazi żarami nas
    • Sekrett
      Charytatywny Rozkład

      Przez Sekrett · Opublikowano

      Jest piękny słoneczny dzień...  Na spacerze w parku, w którym owocują jabłonie wypatruję psów – charty to te moje ulubione  Aż tu nagle... Wdech...  Wydech – Znowu się zaczyna... Pocą mi się dłonie...   Następuje losowanie wspomnień Hiperwentylacja, nagły ucisk w klatce Duszę się, gdy myślę o sobie Duszę się, gdy myślę o matce może to wszystko zaczęło się w jej łonie   Gdyby ona była hieną....   – pływałabym w brzuchu w testosteronie  byłabym silna, drapieżna zapewne zabiłabym połowę rodzeństwa ale byłoby mi łatwiej nie potykać się  o własne przekleństwa    Ale moja matka była samicą człowieka i to tak starą,  że już za życia zdawała się martwą, – a przynajmniej  wszystko na to wskazywało gdy nazywała mnie gwoździem w swojej trumnie.   Na spacerze w parku pierś pożycza od brzucha siatkę na motyle  łapczywie łapie nią dech; od nieba dzieli mnie tylko i aż tyle: dwanaście pięter zgniłych jabłek i wyrosły na nich mech.    Zastanawiam się,  gdzie są teraz ci ludzie, co mówili,  że wyjście na spacer pomaga? Siedziałam w domu – było mi dobrze, wyszłam – i się rozkładam...   Pogrążona w niedzielnym melodramacie  wlokę za sobą odór kadaweryny hybryda odpada jak lakier w pasacie mój blond oddala się od platyny Moje ciało chowa mnie żywcem!   A może by tak oddać swoje życie na cel charytatywny?  Żeby ktoś inny mógł za mnie żyć?  To jak ustąpić miejsca w autobusie, jak podzielić się jedzeniem   zanim to zdąży zgnić.    A to co?! Trzymam rękę na pulsie...  Nie wierzę. Co za fart! To jest piesek!  Nie – więcej! To jest chart! Podchodzę i pytam, czy mogę pogłaskać.    Mężczyzna z parasolem  odpowiada skinieniem. Zapłakana mówię do psa:   – Piesiu, ale jesteś piękny! Pan patrzy ze zdziwieniem: – Pani to musi kochać charty…   – Ach, nawet pan nie wie.  Od lat zachwycam się tą rasą. – odpowiadam, dziwiąc się “Na co mężczyźnie w ten piękny,  słoneczny dzień parasol?”   Już mamy się rozchodzić w swoje strony Lecz pies szczeka za mną  – Oddychaj! Jesteś piękna! Czy to w głowie biją mi dzwony? – Ten pies gada! – krzyczę,  a mężczyzna stoi niewzruszony.   Od paliczków po szyszynkę  paraliżują mnie dreszcze, on rozkłada parasol,  rzeczywistość się przechyla, rozlewa wyimaginowanym  deszczem.   Na parkowej alejce stoję przemoczona do ostatniego kwarka. Oddycham spokojnie, niepewnie sięgam po jabłka, jest piękny słoneczny dzień...    Jestem wdzięczna, że go doświadczam właśnie tutaj – na spacerze w parku,  w którym owocują jabłonie,  wypatruję psów – już wiecie,  dlaczego charty to te moje ulubione.
    • Berenika97
      ...zaproszenie...

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @chytrylis   Piękne zaproszenie do świata, w którym najważniejsze dzieje się między słowami. Zdecydowanie słychać ten szept w Twoich wersach. Przyjmuję zaproszenie i zostaję z tymi myślami na dłużej. :)))
    • Berenika97
      optio

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Wochen   Tytuł zdradza całą moc tego tekstu. "Optio" (wybór) sprawia, że milczenie i własne szczęście nie są tu wymuszone przez okoliczności, ale są aktem woli. Ułożyć własne słowa i świadomie zamilknąć – piękny manifest wewnętrznej wolności.
    • Leszczym
      Akt

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @wiedźma :))))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...