Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Klaudia Gasztold Zachody słońca są bardzie widowiskowe od wschodów,  a także bardziej kolorowe. Pozdr. 

@Berenika97Znakomity opis. Pozornie chodzi o banalną sytuację - dziewczyna wystawiona do wiatru, ale Ty nadajesz każdej chwili czekania, narastającego zniecierpliwienia, rozczarowania - niezwykłą wagę. Nad każdą z nich pochylasz się, próbując ją rozgryźć i zrozumieć, aby w końcu dojść do finalnego "do mnie dotarło wszystko". Myślę, że można ten opis ekstrapolować w ogóle na rozliczenie ze związkiem, w którym nadzieje zderzyły się z odrzuceniem, gotowość, dobra wola, czułość, troska - z milczeniem i ucieczką. Skojarzyłam sobie z czymś, co nazywa się fachowo "unikający styl przywiązania" - ktoś nagle znika, wycofuje się, odbiera siebie - bo stało się za blisko. To jest oczywiście jakaś podskórna warstwa wiersza, niekoniecznie zgodna z Twoimi intencjami, ale tak mi jakoś przyszła na myśl taka interpretacja, po przeczytaniu zwrotki o trzymaniu się za ręce.   A pijaka od razu polubiłam, on tutaj jest bardzo ważny. Wiesz, czasem drobna interakcja z przypadkowym człowiekiem, daje bardzo dużo, pozwala czegoś się uchwycić, aby całkiem nie stracić oddechu.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@marekg Gryzonie umysłu, nie łatwe do powstrzymania. Pozdr.

@Klaudia GasztoldStrach, czy też bardziej lęk, zatrzymuje nas w schematach, które właśnie mają na życie destrukcyjny wpływ.   W wierszu widzę lęk przed upływem czasu, przed śmiercią, przed samotnością. Konsekwencją tego lęku jest ucieczka w ulotność, w powierzchowność, w estetyzację życia - bo nie widzę w puencie autentycznego zachwytu. I tak to, czego się najbardziej obawiamy, zbliża się coraz bardziej, niepostrzeżenie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fantastyczny obraz :) Mogę się z nim tak łagodnie utożsamić... :)