O rozumie.

[Everett1992]

Z góry zaznaczam, że jest to mój pierwszy w życiu wiersz i w dodatku pisany podczas przypływu emocji, więc nie jestem z niego w pełni zadowolony. Nie mniej jednak, czekam na konstruktywne komentarze ;).
----------------------------------

O, Rozumie!

Tyś jeden wskazujesz mi drogę!
Leczysz z iluzji
I Gardzisz nieprawdą
Człowiekiem mnie czyniąc.

Dostępny dla mniejszości darze
Cudowny! Odganiasz
Niepewność, przedmiotów
Przyczynę zrozumieć
Pomagasz, więc błyszcz jasno!

Niech ci co blaskiem olśnieni
Wzniosą się wysoko,
Na wyżyny swego
Poznania i uczą
Do Ciebie śmiałości.

Lecz wielu moc twą odrzuca
Żyjąc w ślepocie.
Choroba to straszna:
Przypadkiem nie ona,
Lecz wolą wybrana.

Już zbiera swe plony, gdyż
Intelekt wspaniały
Za nic uznaje, chcąc
Wynieść ku górze swe
Bezmyślne wartości.

[basia gowska]

gadasz do rozumu za pomocą wiersza?
poezja raczej rozpościera się obok jego włości

ale brawo za pierwszą próbę!
wybrałeś formę ody do pojęcia abstrakcyjnego
to dość odważne i świadczy o drzemiącej w Tobie duszy poety
(ktora wyrywa się z wszelkich ramek i gorsecików)
powodzenia!

[Everett1992]

Dziękuję za miłe słowa ;)