Niezależność to stan duchowy człowieka

[Alicja Rakowska]

Baldachim odpływa wzburzonym sztormem
pierzaste bałwany zniżają pośpiesznie lot
by pierzchnąć z zasięgu oka

Pastelowa zorza rozpościera się nad horyzontem
stukając w liście cichą sonatą wieczności

to objawienie, zapowiedź bezwietrznych nocy
i zachodów słońca wśród beżowych kłosów pszenicy
figlarnie drapiących włoskami suchą skórę

niebiosa narzucają na kopułę czarne tkaniny
światła ich tajemnic tlą się u podstaw widnokręgu
chroniąc świat w tą bazaltową noc

dokonałam ablucji w meczecie umysłu
następnie uczynię krok na ścieżce do nirwany
wokół pachnie polnymi kwiatami
a babie lato plącze się w rozrzucone włosy
zapraszając do zabawy z wiatrem

zerwę z dogmatami naszej cywilizacji
czas na przewrót kartezjański
w zaciszu spuchniętej duszy
niezależność jest jedynie stanem duchowym człowieka
trudno było to zauważyć

[Michał Gomułka]

Jeden z najlepszych wierszów jakie w minionym tygodniu czytałem.

Błąd ortograficzny - wokół

niezależność jest jedynie stanem duchowym człowieka - wiem, ale naprawdę, dobrze, że to sprecyzowałaś. Warto zapamiętać.

Co do ogółu... Wszystko wybrzmiewa w swoim tempie. Brakuje mi gdzieniegdzie znaków interpunkcyjnych, ale to nic... To nic.

[Alicja Rakowska]

! dziękuję bardzo, zaskakuje mnie taka opinia, ale jest mi bardzo miło :)