Liście

[Gość]

My zasypiamy w spokojnych oddechach
Jak z liśćmi we włosach, z nadzieją w pościeli.
W tej wierze, że one nie spadną jak z drzewa,
Że będzie jak ma być, że już się nie zmieni.
Te liście okryte wiosenną zielenią,
Jeszcze nie tak dojrzałe, a jednak już piękne,
Co czujesz jak widzisz, co czujesz, dotykasz,
Czy powiesz; ja czuję, że we mnie coś mięknie.
Dla niektórych są niczym, nic również nie znaczą.
Ot, zwykłe listowie, o kształtach symboli.
Co myślę je widząc, czy one to wiedzą.
Co szepczę i czemu mam usta jak z soli.

[Sfinks13]

bardzo ładny wiersz i ciekawa kompozycja listowia

serdecznie

13

[strom]

Mi się podoba,przypomniałem sobie z jakim utęsknieniem co roku wyczekuję tych pierwszych liści.
Wydaje mi się że mógł byś zastanowić się jeszcze nad tytułem,bo przecież nie "Liście" są najważniejsze w tym wierszu(chyba że go źle zrozumiałem).
Powodzonka ;-)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

'Mogłabyś.' :) Tak, oczywiście, nie liście są sednem tego wiersza. Zastanowię się nad tym.




tutaj tkwi taki ciekawy haczyk wierszowy, fraza jest zrobiona na znanym zwrocie "jak ma być, tak będzie", który mówi o determinacji losowej, boskiej, czy tam cokolwiek kto pod siłę determinującą sobie podstawi. mówi że "zapisano od a do z", a przecież to właśnie oznacza zmiany. złożenie tego zwrotu z "już się nie zmieni", czyli pewną stagnacją, inkluzją czasową, czy też zatrzymaniu tego ruchu do "celu" sprawia, że myśl staje się boląca, taka, kiedy sie chce za wszelką cenę przeciwstawić nieubłaganemu, ale też,w innej warstwie o zwykłej wierze, ze właśnei to "dobre" jest tym, co ma być,a w jeszcze innej jest takie, jakby brać los w swoje rece. ciekawie zrobiło to złożenie formuł

Bingo. Owszem. Dokładnie. Cieszy mnie, że ktoś to spostrzegł.
Pozdrawiam.