Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pamiętam mleczne poranki i duszne popołudnia
błękit dojrzewał, sączył celsjusze nad głowami
a ty nadal próbowałeś zabrać mnie gdzieś
gdzie nie było miejsca na czucie i wiarę

teraz uwodzisz młode barmanki, bawisz się
w miłość po sąsiedzku. pomiędzy
piaskownicą a deptakiem
sadzisz nowe drzewo i płodzisz syna

ta majowa kontemplacja nie przynosi światła

Opublikowano
teraz uwodzisz młode barmanki, bawisz się
w miłość po sąsiedzku. pomiędzy
piaskownicą a deptakiem
sadzisz nowe drzewo i płodzisz syna

ta majowa kontemplacja nie przynosi światła



To mi się podoba. Nie jest to genialne, jednakowuż w jakiś sposób ładne ;)
Pierwsza, niestety, jakby mniej. Z tego powodu brak plusa póki co. Ale spróbuję wrócić i lepiej rozeznać się w w tym wierszu.

Malutki plus, niewidoczny (jeszcze?) na monitorze.

Pancuś
Opublikowano

no odpłynęła pani, ale każdej innowacji można się przyjrzeć:

"sączył celsjusze nad głowami"-to bardzo ciekawa metafora, bo
co mamy rozumieć przez celsjusze. tutaj jakby materializuje pani
jednostkę temperatury, nadając jej wartość poetycką. owe stopnie
nabierają pewnej specyficznej barwy przez sączenie ich nad głowami,
dla mnie to bardzo ciekawe. zachęcam do nowych bardziej odkrywczych
jeszcze form.

mimo wszystko utwór jest dosyć przeciętny.

Opublikowano

Tomaszku :-) jeśli piszesz, że w porządku, to znaczy, że nie jest ze mną źle, ufff, jak zawsze cenię Twoje zdanie, buziol :*


Stasiu, osobisty nie jest, historia zmyślona, nie przeżyłam czegoś takiego :P dzięki, buziaki:*


dzięki f.isia, nadal mogę wywalić, ale jak wywalę resztę, to trzeba będzie coś dopisać, a to może być już problemem :P pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stary_Kredens @Stary_Kredens tak, znałam ją, była u nas na szkoleniu. To też wąskie środowisko.  @Marek.zak1 pasja ją do nidba zbliżyła.   @vioara stelelor tak. [*]   Pozdrawiam wszystkich. To 5 śmierć w krótkim czasie, która mnie bezpośrednio dotyka. bb
    • @KOBIETA Przecież lubisz emocje, ciągłe 180tki. Zaskoczenie przez duże Z. Witaj w moim labiryncie synaps.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @MIROSŁAW C. wojna, ta najprawdziwsza , ta oblepiająca człowieka jak skóra wszędzie, jest cicha i intymna. Nas karmi się czymś innym niestety o niej. Dobrze, że jeszcze jest poezja, która ma ambicje jednak nazywać ją prawdziwie.
    • @APM Nieobecność to chyba najważniejszy, definiujący porządek rzeczy element rodziny. I chyba wiersz ten nad tym się pochyla.
    • @Le-sław   Dziękuję za komentarz.  To ciekawe, co piszesz o nauce - faktycznie, im więcej wiemy, tym horyzont pytań bardziej się oddala. Może szczęście nie leży w znalezieniu odpowiedzi, ale w samej odwadze ich zadawania?   Równanie  E=mc2 w poezji brzmi wyjątkowo dobrze! Skoro materia to tylko forma koncentracji energii, to słowa są prawdopodobnie najczystszą jej postacią - potrafią przecież "elektryzować". Pewien mój ulubiony fizyk mówi, że  mechanika kwantowa (a dokładniej jej rozwinięcie, czyli Kwantowa Teoria Pola) nie twierdzi, że materia nie istnieje. Chodzi o to, że materia nie jest tym, czym nam się na co dzień wydaje.   Pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    To wcale nie off top - ta analogia między nowotworem komórkowym a społecznym jest bardzo trafna. "Złośliwy podział" działa na każdym poziomie - biologicznym, psychicznym, politycznym. I wszędzie ten sam mechanizm- zdrowa tkanka pożerana przez coś, co rozrasta się bez kontroli. Świetnie to ująłeś!    Serdecznie pozdrawiam.  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!    "Świat zostaje bez ozdób" - piękne określenie. Depresja nie dodaje ciemności, tylko usuwa filtry. I nagle widać szkielet rzeczywistości. A życie obok faktycznie toczy się tak samo - i to jest może najbardziej nieznośne.   Serdecznie pozdrawiam.  @huzarc   Bardzo dziękuję!    To ciekawa obserwacja - rzeczywiście, wizja świata jako błędu czy choroby może prowadzić do destrukcyjnych ideologii. Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...