Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

smucić się jest rzeczą ludzką

kiedy w brzuchu nie ma nic
jest taki głodny nie tyle
pokarmu wysysanego z kwiata nektar
tyle bardziej chciałby żeby rósł
bez odrywania suchych już listków

w bujanym fotelu świerszcz na balkonie
przesłuchuje symfonie i czujkami
krzyż na niebie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


O! (:zaskakujesz taką interpterpetacją, ale może właśnie takie
powołanie, wzajemnie i b. dziękuję za czytanie i wstąpienie
(nie jestem pelką)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nieszkodzi, nie zrozumiałam- rzecz ludzka
dziękuję za ponowne, miło Cię gościć
i tym oto odkrywaniem(...) dziękuję bardzo,
bardzo mnie cieszy taka interpretacja,
tak mi przyszło teraz do głowy: poezja sama z się
nie rodzi(...);wzajemnie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam ciepło poetkę, mm..a może masz rację,
dziękuję serdecznie za przybycie Marlett, ja czuję,że
największa poezja nie znajduje się tutaj(już od dawna); J. poetą nie jest,
deszcz pada(...)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



będzie piękniej

słońce osuszy liście
deszczem nawodni glebę
ta bogata w owoce wystarczy
się rozejrzeć w okół

w tym czasie wyskoczę na pociąg

dziękuję ciepło

Witold Gombrowicz pisał, że gdy jeden pisarz spotka na ulicy drugiego zwykle powinien uskakiwać na drugą stronę. (taka ciekawostka, a jednak poznajemy wielu wspaniałych ludzi)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


też na ten fragment zwrocilam uwagę\
zuroczył :)
cmook Judytko
P. Stasiu cmokuję dawno ' nie widzaną' ;
dziękuję za depnięcie urocze
b. mi miło(:J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



będzie piękniej

słońce osuszy liście
deszczem nawodni glebę
ta bogata w owoce wystarczy
się rozejrzeć w okół

w tym czasie wyskoczę na pociąg

dziękuję ciepło

Witold Gombrowicz pisał, że gdy jeden pisarz spotka na ulicy drugiego zwykle powinien uskakiwać na drugą stronę. (taka ciekawostka, a jednak poznajemy wielu wspaniałych ludzi)
Judyt
ja znowu przekornie do słów Pana Gombrowicza:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...