zgaga [po drugiej stronie mostka]

[Jego Alter Ego]

jedynym na co dzień widocznym mięśniem zostawiam
białe ślady na brzeżkach białych wierszy

wieczór ciągnie słońce za horyzont
by zrobić z nim to co ty zrobiłeś ze mną
wczoraj jak lekka niestrawność trochę bawi
trochę smuci ta powtarzalność schyłków

a potem zostanie ich wątpliwa uroda
brzęki ostatnich filiżanek zaciągnięte żaluzje
skromne światło lampki gardzi nim zmierzch
i ja i ciemność nawet nie ma nic
do powiedzenia

[Toby]

ze "światłem" można robić różne fajne rzeczy, na przykład, pisać o nim dobre wiersze, psze Pani :)
dyg dyg :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może ja się nie znam albo jestem wybredny lub całkowicie nie mam poetyckiego gustu, nawet tego w odbiorze, ale narzuca mi się w tym wierszu zbytnia dosłowność, bo tu jak gdyby od samego poczatku do samego końca wszystko jest bardzo pzrejrzyste; tak przejrzyste, że aż nazbyt, bo po przemknięciu przez wiersz, owszem, pozostał mi wyraźny obraz w głowie, ale nic więcej; a obrazek taki raczej typowy. Całość zbudowana na paru metaforycznych porównaniach, nawet nie banalnych, ale zużytych, tendencyjnych. Rozumiem, że to próba opowiedzenia jakiegoś smutku peelki, jakichś wachań i dylematów; nawet próba nakreślenia bezradności - i to jest czytelne, ale niestety, mnie nie frapuje. Pozdrawiam ;))

[Atena]

a mi się podoba, bardzo.
pozdrowienia

[Pancolek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może ja się nie znam albo jestem wybredny lub całkowicie nie mam poetyckiego gustu, nawet tego w odbiorze, ale narzuca mi się w tym wierszu zbytnia dosłowność, bo tu jak gdyby od samego poczatku do samego końca wszystko jest bardzo pzrejrzyste; tak przejrzyste, że aż nazbyt, bo po przemknięciu przez wiersz, owszem, pozostał mi wyraźny obraz w głowie, ale nic więcej; a obrazek taki raczej typowy. Całość zbudowana na paru metaforycznych porównaniach, nawet nie banalnych, ale zużytych, tendencyjnych. Rozumiem, że to próba opowiedzenia jakiegoś smutku peelki, jakichś wachań i dylematów; nawet próba nakreślenia bezradności - i to jest czytelne, ale niestety, mnie nie frapuje. Pozdrawiam ;))

Myślę, że ten fragment trochę podcina skrzydła reszcie, tak mi się wydaje. Ten nie zachwycił, chociaż kursywa rewelacyjna