Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cierpienie- Po Cichu.

Niemy Krzyk.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Niemy Krzyk.

Niemy Krzyk.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Patrzysz..błękitnymi oczyma nieba
Głuchym wzrokiem spoglądasz
puste spojrzenie..
szepczesz bezgłośnie
chcąc tyle powiedzieć.
Nikt nie słyszy
niewypowiedzianych słów kilka
melodia.
W głębi duszy gra.
Nieposkromiona..głucha a tak głośna
chcąc odepchnąć od siebie duszę,
cień przeznaczenia, uciekasz przed latarniami
nie chcesz światła.
Prostym śmiechem darzysz lustro
odbicie
jedyny przyjaciel
w udręce
chcąc stać się niewidzialnym
zakopujesz siebie dla innych
samotnie stoisz, czekasz na pociąg
do-nikąd.
Na skraju wszystkiego płaczesz
szukając ukojenia
w niczym.
Patrzysz w niebo i oczekujesz cudu
nie zastanawiając się nawet
czy wierzysz.
Bóg potrzebny tylko w potrzebie?
Czy pojawić musi się ból
by pojawiła się modlitwa?
Odchodzisz, w smutku.
Skrywanym pod płaszczem nocy
w niemym krzyku
kruchej władzy
samotności.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      ...myto...

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • Berenika97
      Jarzębina

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • Berenika97
      Koło v2

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • UmbrO
      stany maniakalne

      Przez UmbrO · Opublikowano

      głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • Berenika97
      Substancja "ja"

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...