Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

List z Katynia
Piszę do Ciebie
–Mamo!

„Nie umarłem śmiercią naturalną,
Lecz poległem na polu chwały
A to nie jest to samo!"

Nim znalazłem się tutaj-długą przebyłem drogę.
Proszę Cię uściśnij moje dzieci.
Wiem ,że te słowa do was dotrzeć nie mogą
A może?Spieszę się- nim węzeł katyński zwiąże mi ręce.
A głowę owiną w płaszcz.
Za mną już dni głodu , bólu i chłodu,
Gdy zatrzasną się drzwi obite wojłokiem,
Zdążę wykrzyknąć-To w imię mojego narodu!
Jednym z wielu tysięcy jestem
moich braci
Dzisiaj Smoleńsk ,Kozielsk i Charków,
Jutro Ostaszków Miednoje i Kijów,
A później Strzałków , Kalinin i wioska Jamok
Spieszą się kaci1
Koparki pracują bezustannie

Wynagrodzenie płacą z hojnością
Liczą dokładnie ofiary.
Trzeba wykazać się większą wydajnością
Jeden dół –to dwieście pięćdziesiąt osób
Co zrobić by zabijać więcej?
Od czego jest oprawca z NKWD
Oni znajdą skuteczniejszy sposób.

Jestem wśród swoich –Rodacy.
Ja z Rejowca Gwardian Andrzej
Darmochwał mieszkał w Pawłowie
Jest nas tutaj dwadzieścia parę tysięcy
Zarosły już nam dziury w głowie

Miasto BOHATEROWICE dobrze się zarządza
W generale. Bronisławie Bohatrowiczu mamy wodza
Pomaga mu gen Mieczysław Smoraczewski
Jest tutaj również Kazimierz Orlik Łukowski
Stanisław Haller, Aleksander Kowalewski
Piotr Skuratowicz – patrz Katyński skorowidz.
Szkoda tylko ,że nie da się zmyć
Z ich żołnierskich dystynkcji i generalskich wężyków
Zastygłej krwi.
Która już grubo ponad pół wieku
Na pagonach mundurów tkwi.
Każdy z nas tutaj ma chlubne zadanie
Ślemy do świata gorące przesłanie
By złożone w ofierze nasze polskie kości
Europejski Trybunał Praw Człowieka
Uznał za LUDOBÓJSTWO
A nie jak chce Rosja-EFEKT NADGORLIWOŚCI!

Opublikowano

Dziękuję.

Nie za formę, bo czasem kuleje. Jeśli natomiast są tu cytaty z "autentyków", to z kolei nie są dobrze wkomponowane. Graficznie wiersz - proza wygląda bardzo korzystnie; iście, jak pociski, co naszym Polakom wierciły czaszki.

Dziękuję, bo siłą tego tworu jest prawda. Dziękuję, bo sam noszę się od miesięcy z napisaniem liryka (mam zarys) na temat mordów popełnionych na Polakach przez oprawców ze Związku Radzieckiego.

Ostatnie wersy to ewidentny zarzut połączony z goryczą. Ja, osoba urodzona w latach 80, nie doświadczyłem cierpień i okropieństw wojny, ale łączę się w tej prawdzie i patriotyźmie z każdym, kto chce ją dostrzegać. Nie chcę jednak zawiści. A te ostatnie wersy kłują. Nie można jednak pozwolić na kłamstwo - "póki my żyjemy".

Jeszcze raz dziękuję. Wkrótce sam napiszę o Katyniu.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta bóg nie podąża
    • tańcowała igła z nitką  tańcowały dwa Michały i kadryla...walca ...rumbę w galaktyce odstawiały!   towarzyszu Lenin  partia z narodem naród z partią ! towarzysz Birkut  rzewnie wygarnął!   czy traktory zdobędą  wiosnę? Droga Mleczna w  pochodzie 1 majowym się srebrzy... a ja... rosnę i rosnę...
    • @viola arvensis   Mocne i bezkompromisowe. Czuć w tym wierszu, że przemyślałaś swój stosunek do świata wirtualnego i nie boisz się tego powiedzieć wprost. Obraz nalewki z robaczywych jabłek - genialny. Sieć jako macocha karmiąca kłamstwem to metafora, która trafia w sedno. A zakończenie daje siłę - nie ma tu rozpaczy, jest wybór i pewność siebie. Świetna klarowność przekonań, które osobiście podzielam.      
    • @KOBIETA   Dominiko.   Twoje komentarze są zawsze intelektualnie rozszerzone o wiedzę psychologa.   dlatego czuje w nich ocenną  głębię.   ale wiem też, że masz niesamowite poczucie humoru :)   Twoje "...oddział geriatryczny" roześmiało  mnie do łez :)     życie jest piękne.   warto się bawić.   i mieć do życia ten wspaniały dystans.   Ty go masz !   dziękuję Dominiko :)    
    • @Migrena   Przeczytałam wcześniejsze komentarze, więc nie chcę się powtarzać. Dodam tylko, że  twój wiersz - groteska jest dziwnie pocieszający - dopóki mamy dostęp do Wi-Fi /sieci , nikt nie musi być po prostu staruszkiem w polarze. Można być bogiem w systemie Windows, przynajmniej do czasu kolejnej aktualizacji... lub wizyty komornika zwanego Czasem. Pod warstwą sarkazmu przemyciłeś również empatię. Bo ostatecznie każdy z nas, niezależnie od rocznika, szuka kogoś, kto powie nam „kocham” - nawet jeśli trzeba to napisać palcem sztywnym od artretyzmu.   Ekran jaśnieje - to nasza scena, Gdzie każde słowo to kostium lśniący. W filtry ubrana szara codzienność, A spektakl kursora - oszałamiający. Tu kropka kłamie, a spacja wzdycha, Reżyserujesz swój wielki portret. Choć rzeczywistość za oknem cicha, W sieci wciąż grasz swój życiowy koncert. A gdy monitor w końcu wygaśnie, Kurtyna spadnie na biurko szare. Wracasz do siebie... lecz wolisz te baśnie, Gdzie kliknięciem budujesz swą miarę. Więc grajmy dalej w te kropki i kreski, szlifujmy zdania jak drogie kamienie. Niech płonie monitor, ten ekran niebieski - nasze prywatne, lśniące zbawienie.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...