Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oczami Pana

Krystyna Nawrocka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krystyna Nawrocka

Krystyna Nawrocka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ten świat był
jej bólem
co rozsadza skały
czasami odwracała się
za cieniem
który przeprowadzał ją
na drugą stronę płaczu
na wypalonych łzami kamieniach
ukrzyżowała czas
oczami Pana
przestrzeń ku niebu otwarła
po kamiennym bruku
odeszła w niepamięć
własnego sumienia

teraa

teraa

Opublikowano
Opublikowano

jakos nie moge sie ustosunkować, ciekawie się czytało... jest tu wiele dziwnych zabiegów, które jednak po głębszym wczytaniu maja duzy sens... zdecydowanie ładnie piszesz :))

lecz fragment:
"jej bólem
co rozsadza skały" - jest wręcz tragicznie wtórny...

pozdrawiam
Tera

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszczym
      Racja

      Przez Leszczym · Opublikowano

      Toż to racja, że rację, tak owszem, chciałbym ją mieć. Są różne tutejsze racje. I ich wariacje, następstwa i mediacje. Moją rację widziałbym zasadniczo defensywno – obronnie. Lub w postaci bezpieczeństwa dynamicznego. Przedstawię ci własną rację chętnie, najchętniej po to właśnie, właśnie po to i tylko po to by nie musieć już słyszeć racji zewnętrznej. Moja racja ku temu właśnie wzrasta by nie odbierać i by móc odmówić głupiej i dennej i bezcelowej racji zewnętrznej. Dzięki temu właśnie smacznie i spokojnie i nawet z dystansem mogę zjeść kolację, mogę pobłażać sobie i mogę lubić własne myśli - takie nieoswojone. Ma racja widnieje by czuć trochę fanu z własnych i nieporadnych, byle gdzie i byle jak zagubień. Jest, owszem jest, rzecz niewątpliwa, że jest, by cieszyć się chwilą z głupotek, które przywracają wiarę we mnie – mnie człowieka. Taka wiara przydaje mi fest fasonu zatem dzisiaj jeszcze mogę się cieszyć. I jest chociaż taka szansa, że ten wieczór będzie przyjemnym. Szansy, nikłej zresztą, popopopojutrza nie chcę rozumieć. Taka szansa jest zbyt odległa jak na moje rozumowanie. Pisząc te oto właśnie słowa dałem sobie dużą szansę nie przeczytać wielu zdań, które generalnie mam za błędne. Oto jest, moja, moja własna szansa na sukces która recepty wcale nie potrzebuje.     Warszawa – Stegny, 25.05.2026r.   Inspiracja - Poeta hollow man (poezja.org). 
    • andrew
      Szekspir na rykowisku

      Przez andrew · Opublikowano

      @Poet Ka ... ubrał się mit  w rogi jelenia  tam na polanie  spełnieni marzenia    po drodze wstapi  do leśnej chatki  podaruje babci  piękne kwiatki  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • hehehehe
      Pomyl lek

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Iza ruska jak Ajaks urazi?
    • Waldemar_Talar_Talar
      Warto żyć nie bać się pogrzebów

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Berenika97 - @Posem - dzięki -
    • Leszczym
      ?

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @hollow man Racje bywają niebezpieczne, ale i uważanie siebie za własny brak racji też bywa niebezpieczne. Bo zaraz człowiek gubi fason i mu mądrale wskakują niestety ://

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...