Jawne przywidzenia

[Wiechu J. K.]

Rozczarowane marzenia
Zakwitają nadzieją jutra
W przychodzeniu każdego poranka
Nowy blask widzenia
Co przyniesie
To przyniesie
Zrzucam plecak przeszłości noszenia
W odpocznieniu wieczystym

Zdarte buty odchodzenia
Niech zrodzą nowe jutro
Lepszym podbite obcasem
Stukającego zegara czasem
Wybijają godziny przeszłości
Wymarzonej rzeczywistości
Być może, może być
Ciężko jest żyć
Jednakże wciąż chce się żyć

Naprzód, naprzód do przodu kroki
Stawiają się żwawo
Prosto i nie kulawo
Ze śmiechu wybuchając
Pozrywały się boki
A z boku zawsze, zawsze lepiej widać
Wiec bokiem, bokiem do przodu kroki

Bo jutro będzie lepiej
O! Co nie wierzysz?
Wiec śmiej się, śmiej
Ostatnim zawsze szczerzą się zęby
I wielki balon zrobił się z gęby
Tak szczerze zarechotały
Wybuchając śmiesznym jazgotem
Przetasowanych sennych przywidzeń
Kartami życiowego bytu
Jawnie realnego mitu

Więc śpij, śpij kochanie
Zanim jutro nastanie
Zanim nastąpi wszystkiego poznanie

2003

[Judyt]

b. miła do przeczytania opowieść, Fajno Wiesław
(: J.

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajno jak "b. miła do przeczytania opowieść", ale to raczej nie opowieść...:o))))
Pozdrawiam

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajno jak "b. miła do przeczytania opowieść", ale to raczej nie opowieść...:o))))
Pozdrawiam

no dobra może i nie opowieść, ale dłuugaśne to wyszło
a raczej mnie się tak to widziałoby, tak troche poszperałam:
(treść znaczy się wartościowa)

rozczarowane marzenia
zakwitają nadzieją jutra w przychodzeniu
każdego poranka nowy blask widzenia

co przyniesie
to przyniesie

zrzucam plecak noszenia
w odpocznieniu wieczystym

zdarte buty odchodzenia
podbite obcasem niech zrodzą nowe jutro

stukającego zegara czasem
wybijają godziny przeszłości
wymarzonej rzeczywistości
być może, może być
ciężko jest żyć
jednakże wciąż chce się żyć

naprzód, naprzód kroki stawiają się
żwawo,prosto i nie kulawo
ze śmiechu wybuchając
pozrywały się boki
z boku zawsze, zawsze lepiej widać
więc bokiem, bokiem do przodu kroki

bo jutro będzie lepiej
o! co nie wierzysz?
więc śmiej się, śmiej

ostatnim zawsze szczerzą się zęby
i wielki balon zrobił się z gęby
tak szczerze zarechotały
wybuchając śmiesznym jazgotem
przetasowanych sennych przywidzeń
kartami życiowego bytu

więc śpij, śpij kochanie
zanim jutro nastanie
zanim nastąpi wszystkiego poznanie

płoniaście

[teresa943]

Podzielam zdanie Judyt. Wiersz aż się prosi by skrócić, sporo wyrzucić i zostawić to, co istotne, bo wart tego. I wiesz, moim zdaniem, lepiej byłoby bez tych rymów, ale Autora wola, więc chylę czoła ;-)

Serdecznie pozdrawiam.
Krysia