Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Smak wolności

Danka Kot
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Danusiu!
Przeczytałam. Na razie mimo woli skupiłam się na wielkiej literze na początku drugiej zwrotki "Znowu" i na osieroconym przecinku przed "hasam" - skoro bez interpunkcji, to konsekwentnie...
hmm, wolność ...spętana schematami i pragnienie wyrwania się...zamysł szczytny, ale jak dla mnie zbyt wiele słów, jednak to tylko takie tam moje...

serdecznie pozdrawiam :)
Krysia

LadyC

LadyC

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bazyl prost no niby wystarczy, ale na chore życie w demokracji to jednak oddech za mało, a niewolnicza praca za marne grosze to raczej wyzysk szarej masy.
dziękuję za odwiedziny i spostrzeżenia

serdecznie

dana


Każdy jednak jest kowalem własnego losu i ma wybór ;)
Nie lubię użalania się nad szarą masą jednak.
A już tym bardziej użalania się nad sobą.

Pozdrawiam :)
LadyC

LadyC

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Odniosłam się do wypowiedzi autora odnośnie tekstu.
Zatem sprawdzam czy w ogóle rozumiem przesłanie.
A w takim razie - rozumiem tylko wiersz.
Jak zwykle - po swojemu ;))
LadyC
Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Judyto dobre i nabazgranie, dzięki że wpadłaś

serdecznie

dana

"chodzą ulicami ludzie, maj przechodzą lipiec grudzień
zagubieni wśród ulic bram, przemarznięte grzeją dłonie
za czymś pędzą do kądś gonią, omijają wciąż główny nurt,
spróbuj znaleźć własny świat

płyną ludzie miastem szarzy, kryją się w swych norach krecich
pozbawieni złudzeń marzeń, drzwi zamknięte zaklepany krok

żyją ludzie asfakt depczą tylko czasem kropla z oczu po policzku
w dół się stoczy i to dziwne że nie rok, tam zaduma wiatru granie
tam powietrze ma inny smak"( a tak mi się skojarzył ten
fragm. piosenki z wierszem), J.wzajemnie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      jeszcze nie teraz

      Przez andrew · Opublikowano

      @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Charismafilos
      Książkowa twarz

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Trollformel fandom czuwa !!!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nie używam twarzoksiążki, ale znany jest mi ten rozpędzony roll'n'scroll- er. I nawet chyba wiem o co chodzi w wierszu 
    • Charismafilos
      ego i jego alter

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • Leszek Piotr Laskowski
      Wisło – Matko Polskości.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • hollow man
      kapsułki

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...