Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

już zapakowany

nie było tego dużo
nie będzie mi ciążył wrzynając się
w ramiona

fotografia podarta na pół
papieros nadpalony resztką optymizmu

do osobnej przegródki
włożyłam słowa trzymane kurczowo
na smyczy

chyba się nie zagryzą

Opublikowano

Moim zdaniem piękny wiersz, oddający moment
realizacji bardzo ważnej w życiu decyzji peelki.
Dla mnie jest przykładem; jak należy pisać zwięźle,
bez patosu, bez egzaltacji, tak zwyczajnie
a jednocześnie używając odpowiednio dobranych słów
i określeń, poruszyć, wzruszyć.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

sam nie wiem, bo nie ma się do czego przyczepić, dobry wiersz,
tylko ten plecak to mi od razu z piosenką turystyczną i nie potrafię przestać,
za co ogromnie przepraszam,
a przyszedłem o tym zupełnie bez sensu powiedzieć, bo
podoba mi się ten wiersz. Jego zwięzłość, ale bez enigmatycznej hasłowości.
Dla mnie taki szkic na rozstanie - dobre.
więc ja może sobie po prostu zamienię na walizkę
Pozdrawiam :)
Adam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


chyba się domyślam, chętnie bym posłuchała, ale jestem uwiązana
w środku Polski (w domu), niestety, ale dzięki!
- heeej!
w wielkiejpolsce może uwiązana?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


heh! bardzo fajny i zwięzły
a jednak przywodzi
na myśl lato
które czeka

nie zagryzajmy

zakończenie superowe!:)) Pozdr. serde. :)) Ewa.
witaj Ewus:)zawsze jest jakies jutro;)pozdrówki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Istnienie   Tak bardzo chciałbym mieć czas, By nocą w niebo spoglądać. Tak bardzo chciałbym choć raz... Nieprawda, mógłbym bez końca...   Ożywiać martwe już sny, Ratować przeszłość zjełczałą. Stęsknione płyną z niej łzy; Chce ciągle czuć się kochaną.   Zaczepia, prosi mnie wciąż, Bym wspomnień resztki przygarnął. By w cieple serca i rąk, Kiełkować mogło ich ziarno.   Bo teraz są tak jak cień, Co ślepo błądzi w zaświatach. Przed cieniem kroczy zaś lęk; Za siebie głowę odwraca.   Przytulę. Często tak mam, Że żyje chwilą przeżytą. Co było - dobrze już znam, Co będzie - w czasie ukryto.   Gdzie źródło leży tych snów? Gdzie przyszłość dla nich i przestrzeń? Popatrzcie! Niebo bez chmur, I widać gwiazdy, nareszcie.   ---
    • noc i cisza w niej, zaburzona swojskim klekotem przejeżdżającego traktora. oho, myślę, ktoś nakradł drewna i przemyka się pod osłoną. a może nie mam racji, to wielki kaszaniciel naładował całą bitkę przedwiecznych arrasów, gobelinów tkanych najzłotszą z nici i wiezie do lasu, by tam zgniły, mech je obrósł i grzyb pokrył, aby stały się butwozą przykrego kształtu. zamykam oczy, ćwiczę zdolności jasnowidcze. choroba, rosną mi pod powiekami sęki, z łez wytrąca się żywica. a więc miałem rację, ktoś transportuje bogato zdobione tkaniny, postaci wyszyte na jedwabiach.
    • Tiktokerka z osady Mokradła od tygodnia koński przysmak jadła, była pewna, że schudnie, wyglądać będzie cudnie, że rżeć będzie, na to już nie wpadła.                                    Mokradła – gm. Świerzno
    • @hehehehePodoba mi się . grupa krwi wszystko wyjaśnia. Pozdrawiam.    
    • @Bożena De-Tre to nie racja, byłoby gorzko, jest taka cisza która nie jest jeszcze brakiem to chyba daje moc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...