Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




myślę, że skoro obraz lepiej wygląda w złotej ramie niż samo płótno, tak wiersz ten ozdabia krzyż, który też łączy się z treścią wiersza, ponieważ peel się żegna, aczkolwiek zamiast tej grafiki chyba można byłoby zredagować na:

"ostatnie spojrzenie
i odchodzę z krzyżem w ręku"


aczkolwiek uważam, że byłoby to na siłę, aktualna forma mi się podoba. pzdr jajek życzę
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hmmm... absolutnie nie wiązałem go z funkcjami rozpraszającymi ;)
a z tym zawijasem to faktycznie, ale generalnie o krzyż chodzi, kilka razy korekty trzeba było wprowadzać, aby wyszedł jak powinien...
świąteczno-ponure pozdrowienia ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




myślę, że skoro obraz lepiej wygląda w złotej ramie niż samo płótno, tak wiersz ten ozdabia krzyż, który też łączy się z treścią wiersza, ponieważ peel się żegna, aczkolwiek zamiast tej grafiki chyba można byłoby zredagować na:

"ostatnie spojrzenie
i odchodzę z krzyżem w ręku"


aczkolwiek uważam, że byłoby to na siłę, aktualna forma mi się podoba. pzdr jajek życzę
dziękuję Page, żeś mnie wyręczył, a Emilio jeśli Cię w jakiś sposób irytuje to po prostu go zignoruj :)
pewnie, że można byłoby zakończyć tradycyjnie, ale myślę, że jak jest, tak pozostanie...
dzięki temu może być i "z krzyżem w ręku" i z krzyżem w sercu, na ustach, na plecach etc.
do przemyślenia
Alleluja!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem piękny, szczery obraz bycia w utrapieniu... dobry stan, aby coś zmieniać :) odwagi!
    • @Rafael Marius zakładam, że to będzie lato, ale może to być koza na opał:) cały marzec i kwiecień nie grzałam, chciałam zaoszczędzić i się udało, nie chorowałam:) Kiedyś w moim domu była, bo są ślady po kozie:) to musiały być czasy, kiedy nic nie było:) To jest zdjęcie z czasów międzywojnia :) ciekawa historia:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zdjęcie babci i dziadka od strony mojej mamy:) moja mama tylko rozpoznała dwie osoby, czyli brata babci po lewej wysoki, miała tylko jednego brata i tylko jego, a w białej sukience w kwiaty obór tego brata jest siostra dziadka. Dziadek w wieku 11 lat uciekł przez macochę z domu, siostra jego też to samo zrobiła. Ona miała męża wdowca, ostatecznie została pochowana z pierwszą żoną i mężem w tym samym grobie. Został zapomniany, tylko ja i moja babcia kiedyś go odwiedzałyśmy. Ta siostra dziadka była dyrektorką przedszkola. Musiała skończyć więcej klas i się uczyć. Na zdjęciu nie ma rodziców babci, ani teściów babci. Jej rodzice już wcześniej umarli, jej tata umarł po wyrwaniu zęba, nie jest pochowany ze swoją żoną, jest razem ze swoim synem,  czyli bratem babci.
    • Jak widać góry mają to do siebie, że górska droga jest poezją, a wędrowiec poetą. Lubię góry, deszcz, mapy i kartki z podróży. Mała Wysoka wydaje się być przyjaznym miejscem, a kolano może nawalić nawet w łazience. 
    • @wiedźma   w życie wchodzimy z czystą kartą bez żadnych masek ani ról kalkulujemy czy może warto zaprzedać się dla masek stu   dla jakiej kasy watro upaść w lustrze jeśli swą widzieć twarz to nie człowieka ale trupa diabelski chichot w dali trwa   pozdrawiam
    • @Proszalny   Niezwykle nastrojowa miniatura. Uchwyciłeś tę kruchą granicę między nocą a dniem oraz między tym, co minione, a tym, co "tu i teraz". Piękne obrazy - szczególnie ten z kradzieżą uśmiechów z kącików ust i zapachem słońca w lesie. Tekst tchnie spokojem, który udziela się czytającemu. Podoba mi się, jak subtelnie przechodzisz od odchodzącego śniegu do spadających kwiatów jabłoni - świetnie to obrazuje proces zapominania i otwierania się na nowe. Czuła proza poetycka.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...