Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dajesz mi gorzkie dzisiaj
w naparze piołunu każesz
łykać radości niczyje
chłodne pomimo wiosny
jak uwierzyć
że i dla mnie

kiedyś wzejdzie słońce
w bukiecie tulipanów
rozkochane pocałunki
osłodzą codzienność
niepodziewanie

ktoś bliski
z pochylonych pleców
pozdejmuje ciężary
w labiryncie uwikłane
rozplącze

jak ci zaufać
bezgranicznie?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aluna była inspiracją, tak jak Ty kiedyś dla mnie Teresko
Jednak u Ciebie widzę zalążek nadziei, wiary, że w końcu zaświeci słońce, ktoś poda pomocną dłoń, bo rozważania "jak" w to uwierzyć, świadczą o poszukiwaniach, a kto szuka - znajduje

Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aluna była inspiracją, tak jak Ty kiedyś dla mnie Teresko
Jednak u Ciebie widzę zalążek nadziei, wiary, że w końcu zaświeci słońce, ktoś poda pomocną dłoń, bo rozważania "jak" w to uwierzyć, świadczą o poszukiwaniach, a kto szuka - znajduje

Pozdrawiam serdecznie
I to jest sedno!
Trzeba nieść nadzieję ludziom, aby także znaleźli i uwierzyli.
Njaskuteczniejsze jest własne świadectwo i miłość do ludzi.
Dziękuję.
Serdeczności Grażynko :)
Opublikowano

Wzruszona do głębi...wiesz Krysiu jak kocham Twoje pisanie!!!
Jak dobrze że podjęłaś temat poszukiwania ....miłość dla mnie jest inspiracją ...bo kocham ludzi i wierzę że jak kiedys napisałam:

...dobrych ludzi nie trzeba szukać
sami nas odnajdą...

jak ja Ciebie!
Świetna puenta!!!
Buziaki!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Teraz to Ty, Alunko, mnie wzruszyłaś. Cóż ja? Taka zwyczajna jak ... banał :)
A dobrzy ludzie? O, ich jest wiecej wokół niż nam się wydaje - tylko trzeba dla nich
otworzyć serce :)
Dziękuję.

Cmoook!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aluna była inspiracją, tak jak Ty kiedyś dla mnie Teresko
Jednak u Ciebie widzę zalążek nadziei, wiary, że w końcu zaświeci słońce, ktoś poda pomocną dłoń, bo rozważania "jak" w to uwierzyć, świadczą o poszukiwaniach, a kto szuka - znajduje

Pozdrawiam serdecznie
I to jest sedno!
Trzeba nieść nadzieję ludziom, aby także znaleźli i uwierzyli.
Njaskuteczniejsze jest własne świadectwo i miłość do ludzi.
Dziękuję.
Serdeczności Grażynko :)

Cieszy Tereso, że w sedno
To jest dobre przesłanie, dlatego tak z wiersza emanuje

Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zapukałam do drzwi Tych metalowych Po lewej stronie W szklanym domu Bałam się dźwięku wewnątrz Bałam się tekstury z zewnątrz   Znalazłam w sobie odwagę Odnalazłam zapalnik W środkowej kieszeni ukryty klucz Dostrzeżony tylko przez moje oczy Dotknięty tylko moimi dłońmi   Otworzyły się powoli, bez oporu Pchane odwagą chwili Nieustraszone myślą o śmierci   Intymność   Gdzieś we mnie coś zapuszcza korzenie z uporem   Bez strachu coraz głębiej i głębiej kopię w brunatnej ziemi   Czuję krok za krokiem pod moimi stopami   I wtedy ziemia przestaje być ziemią a klucz przestaje być przedmiotem staje się decyzją
    • @Lenore Grey dziękuję!  @Stary_Kredens jasne, że również dla ciebie! Jest przesłaniem dla każdego, kto właśnie przechodzi przez dołek emocjonalny

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wierszyki Haiku kulinarne *** Nad bochnem chleba Aromat żuru osiadł - Wiatr muska twarze. @wierszyki piękne!
    • @Waldemar_Talar_Talar Myślę, że pewne tematy przekraczają zakres ludzkiego pojmowania. Z logicznego punktu widzenia Bóg/Wszechświat  jest odwieczny, bezustannie tworzący i nie podlegający stwierdzeniu, że Sam został stworzony. Człowiek z planety Ziemia, nigdy nie będzie w stanie zrozumieć/pojąć Istoty Boga. Ten człowiek, mężczyzna i kobieta, byli stworzeni na podobieństwo Boga, lecz nie wizualnego, ale duchowego. Inaczej mówiąc, taki człowiek posiada wszystkie konieczne zmysły do istnienia plus jeden szczególny: myślenie!         ************************* @Wiechu J. K. "Z teologicznego punktu widzenia Bóg nie mógł stworzyć siebie, ponieważ jest definiowany jako istota wieczna, nieuwarunkowana i istniejąca poza czasem. Stworzenie wymagałoby istnienia przed samym sobą, co jest logiczną sprzecznością; Bóg jest stwórcą czasu i wszechświata, a nie jego częścią.  Wikipedia Oto kluczowe punkty w tej dyskusji: Definicja Boga: Bóg jest uznawany za istotę, która "istniała od zawsze" i nie ma początku ani końca. Logiczna sprzeczność: Koncepcja "stworzenia siebie" jest paradoksem – aby coś stworzyć, trzeba najpierw istnieć. Przyczyna i skutek: Wszystko, co ma początek, ma przyczynę, ale Bóg – jako przyczyna sprawcza wszechświata – sam nie potrzebuje przyczyny. Perspektywa filozoficzna: Pytanie "kto stworzył Boga?" jest błędne w kontekście definicji Boga jako bytu najwyższego." - Google.com   Więcej na ten temat można znaleźć w materiałach omawiających filozoficzne aspekty istnienia Boga. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Zbigniew Polit   Haiku kulinarne *** Nad bochnem chleba Aromat żuru osiadł - Wiatr muska twarze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...